|
Si quem vero movet, cur aliis peccatis sic natura non mutetur humana,
quemadmodum illa duorum primorum hominum praevaricatione mutata est; ut
tantae corruptioni, quantam videmus atque sentimus, et per hanc
subjaceret morti , ac tot et tantis tamque inter se contrariis
perturbaretur et fluctuaret affectibus, qualis in paradiso ante
peccatum, licet in corpore esset animali, utique non fuit: si quis
hoc movetur, ut dixi, non ideo debet existimare leve ac parvum illud
fuisse commissum, quia in esca factum est, non quidem mala, nec
noxia, nisi quia prohibita. Neque enim quidquam mali Deus in illo
tantae felicitatis loco crearet atque plantaret. Sed obedientia
commendata est in praecepto, quae virtus in creatura rationali mater
quodammodo est omnium custosque virtutum: quandoquidem ita facta est,
ut ei subditam esse sit utile; perniciosum autem suam, non ejus a quo
creata est, facere voluntatem. Hoc itaque de uno cibi genere non
edendo, ubi aliorum tanta copia subjacebat, tam leve praeceptum ad
observandum, tam breve ad memoria retinendum, ubi praesertim nondum
voluntati cupiditas resistebat, quod de poena transgressionis postea
subsecutum est, tanto majore injustitia violatum est, quanto faciliore
posset observantia custodiri.
|
|