|
Fecerunt itaque civitates duas amores duo; terrenam scilicet amor sui
usque ad contemptum Dei, coelestem vero amor Dei usque ad contemptum
sui . Denique illa in se ipsa, haec in Domino gloriatur. Illa enim
quaerit ab hominibus gloriam: huic autem Deus conscientiae testis,
maxima est gloria. Illa in gloria sua exaltat caput suum: haec dicit
Deo suo, Gloria mea, et exaltans caput meum (Psal. III,
4). Illi in principibus ejus, vel in eis quas subjugat nationibus
dominandi libido dominatur: in hac serviunt invicem in charitate, et
praepositi consulendo, et subditi obtemperando. Illa in suis
potentibus diligit virtutem suam: haec dicit Deo suo, Diligam te,
Domine, virtus mea (Psal. XVII, 2). Ideoque in illa
sapientes ejus secundum hominem viventes, aut corporis aut animi sui
bona, aut utriusque sectati sunt; aut qui potuerunt cognoscere Deum,
non ut Deum honoraverunt, vel gratias egerunt; sed evanuerunt in
cogitationibus suis, et obscuratum est insipiens cor eorum: dicentes
se esse sapientes, id est, dominante sibi superbia in sua sapientia
sese extollentes, stulti facti sunt; et immutaverunt gloriam
incorruptibilis Dei in similitudinem imaginis corruptibilis hominis,
et volucrum, et quadrupedum, et serpentium: ad hujuscemodi enim
simulacra adoranda vel duces populorum, vel sectatores fuerunt: et
coluerunt atque servierunt creaturae potius quam Creatori, qui est
benedictus in saecula (Rom. I 21-25). In hac autem nulla est
hominis sapientia, nisi pietas, qua recte colitur verus Deus, id
exspectans praemium in societate sanctorum, non solum hominum, verum
etiam Angelorum, ut sit Deus omnia in omnibus (I Cor. XV,
28).
|
|
