|
Ira Dei non perturbatio animi ejus est, sed judicium quo irrogatur
poena peccato. Cogitatio vero ejus et recogitatio, mutandarum rerum
est immutabilis ratio. Neque enim sicut hominem, ita Deum cujusquam
facti sui poenitet, cujus est de omnibus omnino rebus tam fixa
sententia, quam certa praescientia. Sed si non utatur Scriptura
talibus verbis, non se quodammodo familiarius insinuabit omni generi
hominum, quibus vult esse consultum, ut et perterreat superbientes,
et excitet negligentes, et exerceat quaerentes, et alat
intelligentes: quod non faceret, si non se prius inclinaret, et
quodammodo descenderet ad jacentes. Quod autem etiam interitum omnium
animalium terrenorum volatiliumque denuntiat, magnitudinem futurae
cladis effatur; non animantibus rationis expertibus, tanquam et ipsa
peccaverint, minatur exitium.
|
|
