|
Nunc jam videamus procursum civitatis Dei, etiam ab illo articulo
temporis, qui factus est in Patre Abraham, unde incipit esse notitia
ejus evidentior, et ubi clariora leguntur promissa divina, quae nunc
in Christo videmus impleri. Sicut ergo Scriptura sancta indicante
didicimus, in regione Chaldaeorum natus est Abraham (Gen. XI,
28): quae terra ad regnum pertinebat Assyriorum . Apud Chaldaeos
autem jam etiam tunc superstitiones impiae praevalebant, quemadmodum
per caeteras gentes. Una igitur Tharae domus erat, de qua natus est
Abraham, in qua unius veri Dei cultus, et quantum credibile est, in
qua jam sola etiam Hebraea lingua remanserat; quamvis et ipsa , sicut
jam manifestior Dei populus in Aegypto, ita in Mesopotamia servisse
diis alienis, Jesu Nave narrante referatur (Josue XXIV, 2);
caeteris ex progenie illius Heber in linguas paulatim alias et in
nationes alias defluentibus. Proinde sicut per aquarum diluvium una
domus Noe remanserat ad reparandum genus humanum, sic in diluvio
multarum superstitionum per universum mundum una remanserat domus
Tharae, in qua custodita est plantatio civitatis Dei. Denique sicut
illic enumeratis supra generationibus usque ad Noe simul cum annorum
numeris, et exposita diluvii causa, priusquam Deus inciperet de arca
fabricanda loqui ad Noe, dicitur, Hae autem generationes Noe
(Gen. VI, 9): ita et hic, enumeratis generationibus ab illo,
qui est appellatus Sem, filio Noe, usque ad Abraham, deinde
insignis articulus similiter ponitur, ut dicatur, Hae sunt
generationes Tharae. Thara genuit Abram et Nachor et Aran: et
Aran genuit Lot. Et mortuus est Aran coram Thara patre suo in
terra in qua natus est, in regione Chaldaeorum. Et sumpserunt Abram
et Nachor sibi uxores: nomen mulieres Abram Sara, et nomen mulieris
Nachor Melcha, filia Aran (Gen. XI, 27-29). Iste Aran
pater Melchae fuit et pater Jescae, quae Jesca creditur ipsa esse
etiam Sara uxor Abrahae .
|
|
