|
Deinde aedificato ibi altari, et invocato Deo, Abraham profectus
est inde, et habitavit in eremo, atque inde ire in Aegyptum famis
necessitate compulsus est. Ubi uxorem suam dixit sororem (Gen.
XII, 7-19), nihil mentitus. Erat enim et hoc, quia
propinqua erat sanguine: sicut etiam Lot eadem propinquitate, cum
fratris ejus esset filius, frater ejus est dictus. Itaque uxorem
tacuit, non negavit, conjugis tuendam pudicitiam committens Deo, et
humanas insidias cavens ut homo: quoniam si periculum quantum caveri
poterat, non caveret, magis tentaret Deum, quam speraret in Deum.
De qua re contra calumniantem Faustum Manichaeum satis diximus
(Lib. 22, cap. 36). Denique factum est quod de Domino
praesumpsit Abraham. Nam Pharao rex Aegypti, qui eam sibi uxorem
acceperat, graviter afflictus marito reddidit (Gen. XII,
20). Ubi absit ut credamus, alieno concubitu fuisse pollutam:
quia multo est credibilius, hoc Pharaonem facere afflictionibus magnis
non fuisse permissum.
|
|
