|
1. Post haec est natus Ismael ex Agar, in quo putare posset
impletum, quod ei promissum fuerat, cum sibi vernaculum suum adoptare
voluisset, dicente Deo, Non erit haeres tuus hic; sed qui exiet de
te, ille erit haeres tuus (Gen. XV, 4). Hoc ergo promissum ne
in ancillae filio putaret impletum, jam cum esset annorum nonaginta et
novem, apparuit ei Dominus, et dixit illi: Ego sum Deus, place in
conspectu meo, et esto sine querela, et ponam testamentum meum inter
me et inter te, et implebo te valde. Et procidit Abram in faciem
suam. Et locutus est illi Deus, dicens: Et ego, ecce testamentum
meum tecum; et eris pater multitudinis gentium: et non appellabitur
adhuc nomen tuum Abram, sed erit nomen tuum Abraham; quia patrem
multarum gentium posui te: et augebo te valde, et ponam te in gentes,
et reges ex te exibunt: statuam testamentum meum inter me et inter te,
et inter semen tuum post te in generationes eorum in testamentum
aeternum, ut sim tibi Deus, et semini tuo post te. Et dabo tibi et
semini tuo post te terram, in qua incola es, omnem terram Chanaan in
possessionem aeternam, et ero illis Deus. Et dixit Deus ad
Abraham: Tu autem testamentum meum conservabis, tu et semen tuum
post te in progenies suas . Et hoc est testamentum quod conservabis
inter me et vos, et inter semen tuum post te in generationes suas.
Circumcidetur vestrum omne masculinum, et circumcidemini carnem
praeputii vestri: et erit in signum testamenti inter me et vos. Et
puer octo dierum circumcidetur, vestrum omne masculinum in progenies
vestras. Vernaculus et emptitius ab omni filio alienigena , qui non
est de semine tuo, circumcisione circumcidetur: vernaculus domus tuae
et emptitius. Et erit testamentum meum in carne vestra in testamentum
aetenum. Et qui non fuerit circumcisus, masculus qui non
circumcidetur carnem praeputii sui octavo die, interibit anima illa de
genere ejus; quia testamentum meum dissipavit. Et dixit Deus ad
Abraham: Sara uxor tua, non appellabitur nomen ejus Sara, sed
Sarra erit nomen ejus . Benedicam autem illam, et dabo tibi ex ea
filium: et benedicam illum; et erit in nationes, et reges gentium ex
eo erunt. Et procidit Abraham super faciem suam; et risit, et dixit
in animo suo, dicens: Si mihi centum annos habenti nascetur filius,
et si Sarra annorum nonaginta pariet? Dixit autem Abraham ad Deum:
Ismael hic vivat in conspectu tuo. Dixit autem Deus ad Abraham:
Ita, ecce Sarra uxor tua pariet tibi filium, et vocabis nomen ejus
Isaac: et statuam testamentum meum ad illum in testamentum aeternum,
esse illi Deus , et semini ejus post illum. De Ismael autem ecce
exaudivi te : ecce benedixi eum, et ampliabo illum, et multiplicabo
illum valde . Duodecim gentes generabit: et dabo illum in gentem
magnam. Testamentum autem meum statuam ad Isaac, quem pariet tibi
Sarra in tempore hoc ad annum sequentem (Gen. XVII,
1-21).
2. Hic apertiora promissa sunt de vocatione Gentium in Isaac, id
est, in filio promissionis, quo significatur gratia, non natura:
quia de sene et anu sterili promittitur filius. Quamvis enim et
naturalem procreationis excursum Deus operetur: ubi tamen evidens opus
Dei est, vitiata et cessante natura, ibi evidentius intelligitur
gratia. Et quia hoc non per generationem, sed per regenerationem
futurum erat, ideo nunc imperata est circumcisio, quando de Sarra
promissus est filius. Et quod omnes, non solum filios, verum etiam
servos vernaculos et emptitios circumcidi jubet, ad omnes istam gratiam
pertinere testatur. Quid enim aliud circumcisio significat, quam
vetustate exuta naturam renovatam ? et quid aliud quam Christum
octavus dies, qui hebdomada completa, hoc est post sabbatum,
resurrexit ? Parentum mutantur et nomina, omnia resonant novitatem,
et in Testamento vetere obumbratur novum. Quid est enim quod dicitur
Testamentum vetus, nisi occultatio novi? et quid est aliud quod
dicitur novum, nisi veteris revelatio? Risus Abrahae, exsultatio
est gratulantis, non irrisio diffidentis. Verba quoque ejus illa in
animo suo, Si mihi centum annos habenti nascetur filius, et si Sarra
annorum nonaginta pariet? non sunt dubitantis, sed admirantis. Si
quem vero movet quod dictum est, Et dabo tibi et semini tuo post te
terram, in qua tu incola es, omnem terram Chanaan in possessionem
aeternam; quomodo accipiatur impletum, sive adhuc exspectetur
implendum, cum possessio quaecumque terrena aeterna cuilibet genti esse
non possit: sciat aeternum a nostris interpretari, quod Graeci
appellant AIONION quod a saeculo derivatum est: AION quippe
graece saeculum nuncupatur. Sed non sunt ausi Latini hoc dicere
saeculare, ne longe in aliud mitterent sensum. Saecularia quippe
dicuntur multa, quae in hoc saeculo sic aguntur, ut brevi etiam
tempore transeant: AIONION autem quod dicitur, aut non habet
finem, aut usque in hujus saeculi tenditur finem.
|
|
