|
Item potest movere, quomodo intelligi operteat quod hic dictum est,
Masculus qui non circumcidetur carnem praeputii sui octavo die,
interibit anima illa de genere ejus, quia testamentum meum dissipavit:
cum haec nulla culpa sit parvuli, cujus dixit animam perituram; nec
ipse dissipaverit testamentum Dei, sed majores qui eum circumcidere
non curarunt: nisi quia etiam parvuli, non secundum suae vitae
proprietatem, sed secundum communem generis humani originem, omnes in
illo uno testamentum Dei dissipaverunt, in quo omnes peccaverunt
(Rom. V. 12). Multa quippe appellantur testamenta Dei,
exceptis illis duobus magnis, vetere et novo, quod licet cuique
legendo cognoscere. Testamentum autem primum, quod factum est ad
hominem primum, profecto illud est: Qua die ederitis, morte
moriemini (Gen. II, 17). Unde scriptum est in libro, qui
Ecclesiasticus appellatur, Omnis caro sicut vestis veterascit.
Testamentum enim a saeculo, Morte morieris (Eccli. XIV, 18,
sec. LXX). Cum enim lex evidentior postea data sit, et dicat
Apostolus, Ubi autem non est lex, nec praevaricatio (Rom. IV,
15): quo pacto quod legitur in Psalmo verum est, Praevaricatores
aestimavi omnes peccatores terrae (Psal. CXVIII, 119);
nisi quia omnes legis alicujus praevaricatae sunt rei, qui aliquo
peccato tenentur obstricti? Quamobrem si etiam parvuli, quod vera
fides habet, nascuntur non proprie, sed originaliter peccatores, unde
illis gratiam remissionis peccatorum necessariam confitemur; profecto
eo modo quo sunt peccatores, etiam praevaricatores legis illius, quae
in paradiso data est, agnoscuntur; ut verum sit utrumque, quod
scriptum est, et, Praevaricatores aestimavi omnes peccatores terrae;
et, Ubi lex non est; nec praevaricatio. Ac per hoc, quia
circumcisio signum regenerationis fuit, et non immerito parvulum
propter originale peccatum, quo primum Dei dissipatum est
testamentum, generatio disperdet, nisi regeneratio liberet: sic
intelligenda sunt haec divina verba, tanquam dictum sit, Qui non
fuerit regeneratus, interibit anima illa de populo ejus, quia
testamentum dei dissipavit , quando in Adam cum omnibus etiam ipse
peccavit. Si enim dixisset, Quia hoc testamentum meum dissipavit;
nonnisi de ista circumcisione intelligi cogeret: nunc vero, quoniam
non expressit cujusmodi testamentum parvulus dissipaverit, liberum est
intelligere de illo testamento dictum, cujus dissipatio pertinere
possit ad parvulum. Si autem quisquam hoc nonnisi de ista
circumcisione dictum esse contendit, quod in ea testamentum Dei,
quoniam non est circumcisus, dissipaverit parvulus; quaerat locutionis
aliquem modum, quo non absurde possit intelligi, ideo dissipasse
testamentum, quia licet non ab illo, tamen in illo est dissipatum.
Verum sic quoque animadvertendum est, nulla in se negligentia sua
injuste interire incircumcisi animam parvuli, nisi originalis
obligatione peccati.
|
|
