|
1. Mittitur Jacob a parentibus in Mesopotamiam, ut ibi ducat
uxorem. Patris mittentis haec verba sunt: Non accipies uxorem ex
filiabus Chananaeorum: surgens fuge in Mesopotamiam in domum
Bathuel, patris matris tuae, et sume tibi inde uxorem de filiabus
Laban, fratris matris tuae. Deus autem meus benedicat te, et augeat
te, et multiplicet te; et eris in congregationes gentium; et det tibi
benedictionem Abrahae patris tui , tibi et semini tuo post te, ut
haeres fias terrae incolatus tui, quam dedit Deus Abrahae (Gen.
XXVIII, 1-4). Hic jam intelligimus segregatum semen Jacob
ab alio semine Isaac, quod factum est per Esau. Quando enim dictum
est, In Isaac vocabitur tibi semen (Id. XXII, 12),
pertinens utique semen ad civitatem Dei; separatum est inde aliud
semen Abrahae, quod erat in ancillae filio, et quod futurum erat in
filiis Cethurae. Sed adhuc erat ambiguum de duobus geminis filiis
Isaac, an ad utrumque, an ad unum eorum illa benedictio pertineret;
et si ad unum, quisnam esset illorum. Quod nunc declaratum est, cum
prophetice a patre benedicitur Jacob, et dicitur ei: Et eris in
congregationes gentium, et det tibi benedictionem Abrahae patris tui.
2. Pergens itaque in Mesopotamiam Jacob, in somnis accepit
oraculum, de quo sic scriptum est: Et exiit Jacob a Puteo
jurationis, et profectus est in Charram, et devenit in locum, et
dormivit ibi: occiderat enim sol: et sumpsit ex lapidibus loci, et
posuit ad caput suum, et dormivit in loco illo, et somniavit. Et
ecce scala stabilita super terram, cujus caput pertingebat ad coelum:
et Angeli Dei ascendebant et descendebant per illam; et Dominus
incumbebat super illam; et dixit: Ego sum Deus Abraham patris tui,
et Deus Isaac, noli timere: terram in qua tu dormis super eam ,
tibi dabo illam, et semini tuo: et erit semen tuum sicut arena
terrae; et dilatabitur super Mare, et in Africum, et in
Aquilonem, et ad Orientem: et benedicentur in te omnes tribus
terrae, et in semine tuo. Et ecce ego sum tecum, custodiens te in
omni via quacumque ibis; et reducam te in terram hanc: quia non te
derelinquam, donec faciam omnia, quae tecum locutus sum. Et surrexit
Jacob de somno suo, et dixit: Quia Dominus est in loco hoc, ego
autem nesciebam. Et timuit, et dixit: Quam terribilis locus hic!
non est hoc nisi domus Dei, et haec porta est coeli. Et surrexit
Jacob, et sumpsit lapidem quem supposuit ibi ad caput, et statuit
illum in titulum, et superfudit oleum in cacumen ejus: et vocavit
Jacob nomen loci illius, Domus Dei (Gen. XXVIII,
10-19). Hoc ad prophetiam pertinet: nec more idololatriae
lapidem perfudit oleo Jacob, velut faciens illum deum; neque enim
adoravit eumdem lapidem, vel ei sacrificavit: sed quoniam Christi
nomen a chrismate est, id est ab unctione; profecto figuratum est hic
aliquid, quod ad magnum pertineat sacramentum. Scalam vero istam
intelligitur ipse Salvator nobis in memoriam revocare in Evangelio,
ubi cum dixisset de Nathanaele, Ecce vere Israelita, in quo dolus
non est; quia Israel viderat istam visionem, ipse est enim Jacob:
eodem loco ait, Amen, amen dico vobis, videbitis coelum apertum, et
Angelos Dei ascendentes et descendentes super Filium hominis
(Joan. 1, 47, 51).
3. Perrexit ergo Jacob in Mesopotamiam, ut inde acciperet uxorem.
Unde autem illi acciderit quatuor habere feminas, de quibus duodecim
filios et unam filiam procreavit, cum earum nullam concupisceret
illicite, divina Scriptura indicat. Ad unam quippe accipiendam
venerat (Gen. XXIX); sed cum illi altera pro altera supposita
fuisset, nec ipsam dimisit, qua nesciens usus fuerat in nocte, ne
ludibrio eam videretur habuisse; et eo tempore, quando multiplicandae
posteritatis causa plures uxores lex nulla prohibebat, accepit etiam
illam, cui uni jam futuri conjugii fidem fecerat. Quae cum esset
sterilis, ancillam suam, de qua filios ipsa susciperet, marito
dedit: quod etiam major soror ejus, quamvis peperisset, imitata,
quoniam multiplicare prolem cupiebat, effecit. Nullam Jacob legitur
petiisse praeter unam, nec usus plurimis nisi gignendae prolis
officio, conjugali jure servato, ut neque hoc faceret, nisi uxores
ejus id fieri flagitassent, quae corporis viri sui habebant legitimam
potestatem. Genuit ergo duodecim filios et unam filiam ex quatuor
mulieribus. Deinde ingressus est in Aegyptum per filium suum
Joseph, qui venditus ab invidentibus fratribus eo perductus fuit,
atque ibidem sublimatus.
|
|
