|
Jacob autem etiam Israel, sicut paulo ante dixi, vocabatur: quod
nomen magis populus ex illo procreatus obtinuit. Hoc autem nomen illi
ab Angelo impositum est, qui cum illo fuerat in itinere de
Mesopotamia redeunte luctatus, typum Christi evidentissime gerens.
Nam quod ei praevaluit Jacob, utique volenti, ut mysterium
figuraret, significat passionem Christi, ubi visi sunt ei praevalere
Judaei. Et tamen benedictionem ab eodem angelo, quem superaverat,
impetravit: ac sic hujus nominis impositio benedictio fuit.
Interpretatur autem Israel, Videns Deum: quod erit in fine
praemium omnium sanctorum. Tetigit porro illi idem angelus velut
praevalenti latitudinem femoris, eumque isto modo claudum reddidit
(Gen. XXXII, 24-29). Erat itaque unus atque idem Jacob
et benedictus et claudus; benedictus in eis qui in Christum ex eodem
populo crediderunt, atque in infidelibus claudus . Nam femoris
latitudo, generis est multitudo. Plures quippe sunt in ea stirpe, de
quibus prophetice praedictum est: Et claudicaverunt a semitis suis
(Psal. XVII, 46).
|
|