|
Cum ergo in suis linguis istae gentes fuisse referantur, redit tamen
narrator ad illud tempus; quando una lingua omnium fuit, et inde jam
exponit quid acciderit, ut linguarum diversitas nasceretur. Et erat,
inquit, omnis terra labium unum, et vox una omnibus. Et factum est,
cum moverent ipsi ab Oriente, invenerunt campum in terra Sennaar, et
habitaverunt ibi. Et dixit homo proximo suo: Venite, faciamus
lateres, et coquamus illos igni. Et facti sunt illis lateres in
lapidem , et bitumen erat illis lutum: et dixerunt, Venite, et
aedificemus nobismetipsis civitatem, et turrem cujus caput erit usque
ad coelum, et faciamus nobis nomen , antequam dispergamur in faciem
omnis terrae. Et descendit Dominus videre civitatem et turrem, quam
aedificaverunt filii hominum. Et dixit Dominus Deus : Ecce genus
unum, et labium unum omnium; et hoc inchoaverunt facere, et nunc non
deficient ex illis omnia quae conati fuerint facere: venite, et
descendentes confundamus ibi linguam eorum, ut non audiant unusquisque
vocem proximi sui. Et dispersit eos Dominus inde super faciem omnis
terrae, et cessaverunt aedificantes civitatem et turrem. Propter hoc
appellatum est nomen illius Confusio; quia ibi confudit Dominus labia
omnis terrae: et inde dispersit illos Dominus Deus super faciem omnis
terrae (Gen. XI, 1-9). Ista civitas quae appellata est
Confusio, ipsa est Babylon, cujus mirabilem constructionem Gentium
etiam commendat historia. Babylon quippe interpretatur Confusio.
Unde colligitur gigantem illum Nebroth fuisse illius conditorem, quod
superius breviter fuerat intimatum, ubi cum de illo Scriptura
loqueretur, ait initium regni ejus fuisse Babylonem, id est, quae
civitatum caeterarum gereret principatum, ubi esset tanquam in
metropoli habitaculum regni: quamvis perfecta non fuerit usque in
tantum modum, quantum superba cogitabat impietas. Nam nimia
disponebatur altitudo, quae dicta est usque in coelum, sive unius
turris ejus, quam praecipuam moliebantur inter alias; sive omnium
turrium, quae per numerum singularem ita significatae sunt, ut dicitur
miles, et intelliguntur millia militum: ut rana, ut locusta; sic
enim appellata est multitudo ranarum ac locustarum in plagis, quibus
Aegyptii percussi sunt per Moysen (Exod. X, 4, et alibi;
Psal. LXXVII, 45). Quid autem factura fuerat humana et
vana praesumptio? Cujuslibet et quantumlibet in coelum adversus Deum
altitudinem molis extolleret, quando montes transcenderet universos?
quando spatium nebulosi aeris hujus evaderet? Quid denique noceret
Deo quantacumque vel spiritualis, vel corporalis elatio? Tutam
veramque in coelum viam molitur humilitas, sursum levans cor ad
Dominum, non contra Dominum: sicut dictus est gigas iste venator
contra Dominum (Gen. X, 9). Quod non intelligentes nonnulli,
ambiguo graeco decepti sunt, ut non interpretarentur contra Dominum,
sed ante Dominum: ENANTION quippe et ante et contra
significat. Hoc enim verbum est in Psalmo: Et ploremus ante
Dominum, qui fecit nos (Psal. XCIV, 6). Et hoc verbum est
etiam in libro Job, ubi scriptum est, In furorem erupisti contra
Dominum (Job. XV, 13, sec. LXX). Sic ergo intelligendus
est gigas iste venator contra Dominum. Quid autem hic significatur
hoc nomine, quod est venator, nisi animalium terrigenarum deceptor,
oppressor, exstinctor? Erigebat ergo cum suis populis turrem contra
Dominum, qua est impia significata superbia. Merito autem malus
punitur affectus, etiam cui non succedit effectus. Genus vero ipsum
poenae quale fuit? Quoniam dominatio imperantis in lingua est, ibi
damnata est superbia, ut non intelligeretur jubens homini, qui noluit
intelligere ut obediret Deo jubenti. Sic illa conspiratio dissoluta
est, cum quisque ab eo quem non intelligebat, abscederet, nec se nisi
ei, cum quo loqui poterat, aggregaret: et per linguas divisae sunt
gentes, dispersaeque per terras, sicut Deo placuit, qui hoc modis
occultis nobisque incomprehensibilibus fecit.
|
|
