|
Igitur propter populum christianum, in quo Dei civitas peregrinatur
in terris, si carnem Christi in Abrahae semine requiramus, remotis
concubinarum filiis, occurrit Isaac: si in semine Isaac, remoto
Esau, qui est etiam Edom, occurrit Jacob, qui est et Israel: si
in semine Israel ipsius, remotis caeteris, occurrit Judas, quia de
tribu Juda exortus est Christus. Ac per hoc cum in Aegypto
moriturus Israel filios suos benediceret, quemadmodum Judam
prophetice benedixerit, audiamus: Juda, inquit, te laudabunt
fratres tui. Manus tuae super dorsum inimicorum tuorum: adorabunt te
filii patris tui. Catulus leonis Juda: ex germinatione, fili mi,
ascendisti: recumbens dormisti ut leo, et ut catulus leonis, quis
suscitabit eum? Non deficiet princeps ex Juda, et dux de femoribus
ejus, donec veniant quae reposita sunt ei: et ipse exspectatio gentium
; alligans ad vitem pullum suum, et cilicio pullum asinae suae.
Lavabit in vino stolam suam, et in sanguine uvae amictum suum. Fulvi
oculi ejus a vino, et dentes candidiores lacte (Gen. XLIX,
8-12). Exposui haec adversus Manichaeum Faustum disputans
(Contra Faustum Manichaeum, lib. 12, cap. 42): et satis
esse arbitror, quantum veritas prophetiae hujus elucet; ubi et mors
Christi praedicta est verbo dormitionis, et non necessitas, sed
potestas in morte, nomine leonis. Quam potestatem in Evangelio ipse
praedicat, dicens: Potestatem habeo ponendi animam meam, et
potestatem habeo iterum sumendi eam. Nemo eam tollit a me: sed ego
eam pono a me, et iterum sumo eam (Joan. X, 18, 17). Sic
leo fremuit, sic quod dixit implevit. Ad eam namque pertinet
potestatem, quod de resurrectione ejus adjunctum est, Quis suscitabit
eum? hoc est, quia nullus hominum, nisi se ipse, qui etiam de
corpore suo dixit, Solvite templum hoc, et in triduo resuscitabo
illud (Id. II, 19). Ipsum autem genus mortis, hoc est
sublimitas crucis, in uno verbo intelligitur, quod ait, Ascendisti.
Quod vero addidit, Recumbens dormisti, evangelista exponit, ubi
dicit, et inclinato capite tradidit spiritum (Id. XIX, 30).
Aut certe sepultura ejus agnoscitur, in qua recubuit dormiens; et
unde illum nullus hominum, sicut Prophetae aliquos, vel sicut ipse
alios suscitavit, sed sicut a somno ipse surrexit. Stola porro ejus
quam lavat in vino, id est, mundat a peccatis in sanguine suo, cujus
sanguinis sacramentum baptizati sciunt, unde et adjungit, Et in
sanguine uvae amictum suum, quid est nisi Ecclesia? Et fulvi oculi
ejus a vino: spirituales ejus inebriati poculo ejus, de quo canit
Psalmus, Et calix tuus inebrians quam praeclarus est (Psal.
XXII, 5)! Et dentes ejus candidiores lacte: quod potant apud
Apostolum parvuli, verba scilicet nutrientia, nondum idonei solido
cibo (I Cor. III, 2). Ipse igitur est in quo reposita erant
promissa Judae, quae donec venirent, nunquam principes, hoc est
reges, Israel ab illa stirpe defuerunt. Et ipse exspectatio
gentium: quod clarius est videndo, quam sit exponendo.
|
|
