CAPUT XLII. De filiis Joseph, quos Jacob prophetica manuum suarum transmutatione benedixit.

Sicut autem duo Isaac filii, Esau et Jacob, figuram praebuerunt duorum populorum in Judaeis et Christianis (quamvis quod ad carnis propaginem pertinet, nec Judaei venerint ex semine Esau, sed Idumaei; nec Christianae gentes de Jacob, sed potius Judaei , ad hoc enim tantum figura valuit, quod dictum est, Major serviet minori [Gen. XXV, 23]); ita factum est etiam in duobus filiis Joseph: nam major gessit typum Judaeorum, Christianorum autem minor. Quos cum benediceret Jacob, manum dexteram ponens super minorem, quem habebat ad sinistram; sinistram super majorem, quem habebat ad dextram: grave visum est patri eorum, et admonuit patrem velut corrigens ejus errorem, et quisnam eorum esset major ostendens. At ille mutare manus noluit, sed dixit: Scio, fili, scio. Et hic erit in populum, et et hic exaltabitur: sed frater ejus junior major illo erit, semen ejus erit in multitudinem gentium (Gen. XLVIII, 19). Etiam hic duo illa promissa demonstrat . Nam ille in populum, iste in multitudinem gentium: quid evidentius quam his duabus promissionibus contineri populum Israelitarum orbemque terrarum in semine Abrahae, illum secundum carnem, istum secundum fidem?