|
Nam ut Athenae vocarentur, quod certe nomen a Minerva est, quae
graece ATENA dicitur, hanc causam Varro indicat. Cum
apparuisset illic repente olivae arbor, et alio loco aqua erupisset,
regem prodigia ista moverunt, et misit ad Apollinem Delphicum
sciscitatum quid intelligendum esset, quid faciendum. Ille respondit
quod olea Minervam significaret, unda Neptunum, et quod esset in
civium potestate, ex cujus nomine potius duorum deorum, quorum signa
illa essent, civitas vocaretur. Isto Cecrops oraculo accepto, cives
omnes utriusque sexus (mos enim tunc in eisdem locis erat, ut etiam
feminae publicis consultationibus interessent) ad ferendum suffragium
convocavit. Consulta igitur multitudine mares pro Neptuno, feminae
pro Minerva tulere sententias: et quia una plus est inventa
feminarum, Minerva vicit. Tunc Neptunus iratus marinis fluctibus
exaestuantibus terras Atheniensium populatus est: quoniam spargere
latius quaslibet aquas difficile daemonibus non est. Cujus ut
iracundia placaretur, triplici supplicio dicit idem auctor ab
Atheniensibus affectas esse mulieres: ut nulla ulterius ferrent
suffragia, ut nullus nascentium maternum nomen acciperet, ut ne quis
eas Athenaeas vocaret. Ita illa civitas mater ac nutrix liberalium
doctrinarum, et tot tantorumque philosophorum, qua nihil habuit
Graecia clarius atque nobilius, ludificantibus daemonibus de lite
deorum suorum, maris et feminae, et de victoria per feminas feminae
Athenas nomen accepit: et a victo laesa ipsam victricis victoriam
punire compulsa est, plus aquas Neptuni quam Minervae arma
formidans. Nam in mulieribus quae sic punitae sunt, et Minerva quae
vicerat, victa est; nec adfuit suffragatricibus suis, ut suffragiorum
deinceps perdita potestate, et alienatis filiis a nominibus matrum,
Athenaeas saltem vocari liceret, et ejus deae mereri vocabulum, quam
viri dei victricem fecerant ferendo suffragium. Quae et quanta hinc
dici possent , nisi sermo ad alia properaret?
|
|
