|
1. Tres prophetae de minoribus, Abdias, Naum, Ambacum , nec
sua tempora dicunt ipsi, nec in Chronicis Eusebii et Hieronymi,
quando prophetaverint, invenitur . Abdias enim positus est quidem ab
eis cum Michaea, sed non eo loco, ubi notantur tempora, quando
Michaeam prophetasse ex ejus litteris constat: quod errore negligenter
describentium labores alienos existimo contigisse. Duos vero alios
commemoratos in codicibus Chronicorum quos habuimus, non potuimus
invenire: tamen quia canone continentur, nec ipsi oportet
praetereantur a nobis. Abdias, quantum ad scripturam ejus attinet,
omnium brevissimus Prophetarum, adversus Idumaeam loquitur, gentem
scilicet Esau, ex duobus geminis filiis Isaac, nepotibus Abrahae,
majoris illius reprobati. Porro si Idumaeam modo locutionis, quo
intelligitur a parte totum, accipiamus positam esse pro gentibus: de
Christo agnoscere possumus quod ait inter caetera, In monte autem
Sion erit salus, et erit sanctum. Et paulo post in fine ipsius
prophetiae: Et ascendent, inquit, resalvati ex monte Sion, ut
defendant montem Esau, et erit Domino regnum (Abdiae 17, 21,
sec. LXX). Apparet quippe id esse completum, cum resalvati ex
monte Sion, id est ex Judaea, credentes in Christum, qui praecipue
agnoscuntur Apostoli, ascenderunt, ut defenderent montem Esau.
Quomodo defenderent, nisi per Evangelii praedicationem salvos
faciendo eos qui crediderunt, ut cruerentur de potestate tenebrarum,
et transferrentur in regnum Dei? Quod consequenter expressit
addendo, Et erit Domino regnum. Mons enim Sion Judaeam
significat, ubi futura praedicta est salus, et sanctum, quod est
Christus Jesus: mons vero Esau Idumaea est, per quam significata
est Ecclesia gentium, quam defenderunt, sicut exposui, resalvati ex
monte Sion, ut esset Domino regnum. Hoc obscurum erat, antequam
fieret; sed factum quis non fidelis agnoscat?
2. Naum vero propheta, imo per illum Deus: Exterminabo, inquit,
sculptilia et conflatilia: ponam sepulturam tuam: quia veloces esse
super montes pedes evangelizantis, et annuntiantis pacem. Celebra,
Juda, dies festos tuos, redde vota tua: quia jam non adjicient
ultra, ut transeant in vetustatem. Consummatum est, consumptum est,
ablatum est . Ascendit, qui insufflat in faciem tuam, eripiens te ex
tribulatione (Naum I, 14 et 15; II, 1, sec. LXX).
Quis ascenderit ab inferis, et insufflaverit in faciem Judae, hoc
est Judaeorum discipulorum, Spiritum sanctum, recolat qui meminit
Evangelium. Ad novum enim Testamentum pertinent, quorum dies festi
ita spiritualiter innovantur, ut in vetustatem transire non possint.
Porro per Evangelium exterminata sculptilia et conflatilia, id est
idola deorum falsorum, et oblivioni tanquam sepulturae tradita jam
videmus; et hanc etiam in hac re prophetiam completam esse
cognoscimus.
3. Ambacum de quo alio, quam de Christi adventu, qui futurus
fuerat, intelligitur dicere, Et respondit Dominus ad me, et dixit,
Scribe visum aperte in buxo; ut assequatur qui legit ea: quia adhuc
visio ad tempus, et orietur in fine, et non in vacuum: si
tardaverit, sustine eum; quia veniens veniet, et non morabitur
(Habacuc, II, 2 et 3)?
|
|
