|
Quapropter quisquis alienigena, id est, non ex Israel progenitus,
nec ab illo populo in canonem sacrarum litterarum receptus, legitur
aliquid prophetasse de Christo, si in nostram notitiam venit, aut
venerit, ad cumulum a nobis commemorari potest: non quo necessarius
sit, etiamsi desit, sed quia non incongrue creditur fuisse et in aliis
gentibus homines, quibus hoc mysterium revelatum est, et qui hoc etiam
praedicere impulsi sunt, sive participes ejusdem gratiae fuerint, sive
expertes, sed per malos angelos docti sunt, quos etiam praesentem
Christum, quem Judaei non agnoscebant, scimus fuisse confessos.
Nec ipsos Judaeos existimo audere contendere, neminem pertinuisse ad
Deum, praeter Israelitas, ex quo propago Israel esse coepit,
reprobato ejus fratre majore. Populus enim revera, qui proprie Dei
populus diceretur, nullus alius fuit: homines autem quosdam non
terrena, sed coelesti societate ad veros Israelitas supernae cives
patriae pertinentes etiam in aliis gentibus fuisse, negare non
possunt: quia si negant, facillime convincuntur de sancto et mirabili
viro Job, qui nec indigena, nec proselytus, id est advena populi
Israel fuit; sed ex gente Idumaea genus ducens, ibi ortus, ibidem
mortuus est: qui divino sic laudatur eloquio, ut quod ad justitiam
pietatemque attinet, nullus ei homo suorum temporum coaequetur (Job
I; Ezech. XIV, 20). Quae tempora ejus quamvis non
inveniamus in Chronicis, colligimus tamen ex libro ejus, quem pro sui
merito Israelitae in auctoritatem canonicam receperunt, tertia
generatione posteriorem fuisse quam Israel . Divinitus autem provisum
fuisse non dubito, ut ex hoc uno sciremus etiam per alias gentes esse
potuisse qui secundum Deum vixerunt eique placuerunt, pertinentes ad
spiritualem Jerusalem . Quod nemini concessum fuisse credendum est,
nisi cui divinitus revelatus est unus mediator Dei et hominum homo
Christus Jesus: qui venturus in carne sic antiquis sanctis
praenuntiabatur, quemadmodum nobis venisse nuntiatus est, ut una
eademque per ipsum fides omnes in Dei civitatem, Dei domum, Dei
templum praedestinatos perducat ad Deum. Sed quaecumque aliorum
prophetiae de Dei per Christum Jesum gratia proferuntur, possunt
putari a Christianis esse confictae. Ideo nihil est firmius ad
convincendos quoslibet alienos, si de hac re contenderint, nostrosque
faciendos , si recte sapuerint, quam ut divina praedicta de Christo
ea proferantur, quae in Judaeorum scripta sunt codicibus: quibus
avulsis de sedibus propriis, et propter hoc testimonium toto orbe
dispersis, Christi usquequaque crevit Ecclesia.
|
|
