|
Propheta Malachias, sive Malachi, qui et Angelus dictus est, qui
etiam Esdras sacerdos, cujus alia in canonem scripta recepta sunt, ab
aliquibus creditur (nam de illo hanc esse Hebraeorum opinionem dicit
Hieronymus [Proaem. in Malach.]), judicium novissimum
prophetat, dicens: Ecce venit, dicit Dominus omnipotens: et quis
sustinebit diem introitus ejus, aut quis ferre poterit ut aspiciat
eum? Quia ipse ingreditur quasi ignis conflatorii, et quasi herba
lavantium: et sedebit conflans, et emundans, sicut aurum et sicut
argentum, et emundabit filios Levi, et fundet eos sicut aurum et
argentum: et erunt, Domino offerentes hostias in justitia. Et
placebit Domino sacrificium Juda et Jerusalem, sicut diebus
pristinis, et sicut annis prioribus. Et accedam ad vos in judicio,
et ero testis velox super maleficos, et super adulteros, et super eos
qui jurant in nomine meo mendaciter, et qui fraudant mercedem
mercenario , et opprimunt per potentiam viduas, et percutiunt
pupillos, et pervertunt judicium advenae et qui non timent me, dicit
Dominus omnipotens. Quoniam ego Dominus Deus vester, et non mutor
(Malach. III, 1-6). Ex his quae dicta sunt, videtur
evidentius apparere in illo judicio quasdam quorumdam purgatorias poenas
futuras. Ubi enim dicitur, Quis sustinebit diem introitus ejus, aut
quis ferre poterit ut aspiciat eum? Quia ipse ingreditur quasi ignis
conflatorii, et quasi herba lavantium: et sedebit conflans, et
emundans, sicut aurum et sicut argentum, et emundabit filios Levi,
et fundet eos sicut aurum et argentum; quid aliud intelligendum est?
Dicit tale aliquid et Isaias: Lavabit Dominus sordes filiorum et
filiarum Sion, et sanguinem emundabit de medio eorum spiritu judicii
et spiritu conbustionis (Isai. IV, 4). Nisi forte sic eos
dicendum est emundari a sordibus, et eliquari quodammodo, cum ab eis
mali per poenale judicium separantur, ut illorum segregatio atque
damnatio purgatio sit istorum, quia sine talium de caetero permixtione
victuri sunt. Sed cum dicit, Et emundabit filios Levi, et fundet
eos sicut aurum et argentum, et erunt Domino offerentes hostias in
justitia, et placebit Domino sacrificium Juda et Jerusalem, utique
ostendit eos ipsos, qui emundabuntur, deinceps in sacrificiis
justitiae Domino esse placituros, ac per hoc ipsi a sua injustitia
mundabuntur, in qua Domino displicebant. Hostiae porro in plena
perfectaque justitia, cum mundati fuerint, ipsi erunt. Quid enim
acceptius Deo tales offerunt, quam se ipsos? Verum ista quaestio de
purgatoriis poenis, ut diligentius pertractetur, in tempus aliud
differenda est. Filios autem Levi et Juda et Jerusalem, ipsam Dei
Ecclesiam debemus accipere, non ex Hebraeis tantum, sed ex aliis
etiam gentibus congregatam: nec talem, qualis nunc est, ubi si
dixerimus quia peccatum non habemus, nos ipsos seducimus, et veritas
in nobis non est (I Joan., I, 8): sed qualis tunc erit, velut
area per ventilationem, ita per judicium purgata novissimum; eis
quoque igne mundatis, quibus talis mundatio necessaria est; ita ut
nullus omnino sit qui offerat sacrificium pro peccatis suis. Omnes
enim qui sic offerunt, profecto in peccatis sunt, pro quibus
dimittendis offerunt, ut cum obtulerint, acceptumque Deo fuerit,
tunc dimittantur.
|
|
