|
Cum autem admonuisset, ut meminissent legis Moysi: quoniam
praevidebat eos multo adhuc tempore non eam spiritualiter, sicut
oportuerat, accepturos, continuo subjecit: Et ecce ego mittam vobis
Eliam Thesbiten, antequam veniat dies Domini magnus et illustris,
qui convertet cor patris ad filium, et cor hominis ad proximum suum,
ne forte veniens percutiam terram penitus (Malach. IV, 5, 6,
sec. LXX). Per hunc Eliam magnum mirabilemque prophetam exposita
sibi lege, ultimo tempore ante judicium, Judaeos in Christum verum,
id est, in Christum nostrum esse credituros, celeberrimum est in
sermonibus cordibusque fidelium. Ipse quippe ante adventum judicis
Salvatoris non immerito speratur esse venturus: quia etiam nunc vivere
non immerito creditur. Curru namque igneo raptus est de rebus
humanis, quod evidentissime sancta Scriptura testatur (IV Reg.
II, 11). Cum venerit ergo, exponendo legem spiritualiter, quam
nunc Judaei carnaliter sapiunt, convertet cor patris ad filium, id
est, cor patrum ad filios: singularem quippe pro numero plurali
interpretes Septuaginta posuerunt. Et est sensus, ut etiam filii sic
intelligant legem, id est Judaei, quemadmodum patres eam
intellexerunt, id est Prophetae, in quibus erat et ipse Moyses.
Sic enim cor patrum convertetur ad filios, cum intelligentia patrum
perducetur ad intelligentiam filiorum; et cor filiorum ad patres eorum
, dum in id quod senserunt illi, consentient et isti: ubi
Septuaginta dixerunt, et cor hominis ad proximum suum. Sunt enim
inter se valde proximi patres et filii. Quanquam in verbis
Septuaginta interpretum, qui prophetice interpretati sunt, potest
sensus alius idemque electior inveniri; ut intelligatur Elias cor Dei
Patris conversurus ad Filium: non utique agendo ut Pater diligat
Filium, sed docendo quod Pater diligat Filium; ut et Judaei, quem
prius oderant, diligant eumdem, qui noster est, Christum . Judaeis
enim nunc aversum cor habet Deus a Christo nostro, quia hoc putant.
Eis ergo tunc cor ejus convertetur ad Filium, cum ipsi converso corde
didicerint dilectionem Patris in Filium. Quod vero sequitur, et cor
hominis ad proximum suum, id est, convertet Elias et cor hominis ad
proximum suum; quid melius intelligitur, quam cor hominis ad hominem
Christum? Cum enim sit in forma Dei Deus noster, formam servi
accipiens esse dignatus est etiam proximus noster. Hoc ergo faciet
Elias. Ne forte, inquit, veniam, et percutiam terram penitus.
Terra sunt enim, qui terrena sapiunt; sicut Judaei carnales usque
nunc: ex quo vitio contra Deum murmura illa venerunt, Quia mali ei
placent; et, Vanus est qui servit Deo (Malach. II, 17;
III, 14).
|
|
