|
Quae rabies exterarum gentium, quae saevitia barbarorum huic de
civibus victoriae civium comparari potest? Quid Roma funestius,
tetrius, amariusque vidit, utrum olim Gallorum et paulo ante
Gothorum irruptionem, an Marii et Syllae aliorumque in eorum
partibus virorum clarissimorum tanquam suorum luminum in sua membra
ferocitatem? Galli quidem trucidaverunt senatum, quidquid ejus in
Urbe tota, praeter arcem Capitolinam, quae sola utcumque defensa
est, reperire potuerunt; sed in illo colle constitutis auro vitam
saltem vendiderunt, quam etsi ferro rapere non possent, possent tamen
obsidione consumere: Gothi vero tam multis senatoribus pepercerunt,
ut magis mirum sit quod aliquos peremerunt. At vero Sylla, vivo
adhuc Mario, ipsum Capitolium, quod a Gallis tutum fuit, ad
decernendas caedes victor insedit; et cum fuga Marius esset elapsus,
ferocior cruentiorque rediturus, iste in Capitolio per senatus etiam
consultum tam multos vita rebusque privavit. Marianis autem partibus,
Sylla absente, quid sanctum cui parcerent fuit, quando Mucio civi,
senatori, pontifici, aram ipsam, ubi erant, ut aiunt, fata
Romana, miseris ambienti amplexibus non pepercerunt? Syllana porro
tabula illa postrema, ut omittamus alias innumerabiles mortes, plures
jugulavit senatores, quam Gothi vel spoliare potuerunt.
|
|
