|
Singula quaedam dixerunt Plato atque Porphyrius, quae si inter se
communicare potuissent, facti essent fortasse Christiani. Plato
dixit, sine corporibus animas in aeternum esse non posse. Ideo enim
dixit, etiam sapientium animas post quamlibet longum tempus, tamen ad
corpora redituras. Porphyrius autem dixit, animam purgatissimam, cum
redierit ad Patrem, ad haec mala mundi nunquam esse redituram. Ac
per hoc, quod verum vidit Plato, si dedisset Porphyrio, etiam
justorum atque sapientium purgatissimas animas ad humana corpora
redituras; rursus quod verum vidit Porphyrius, si dedisset Platoni,
nunquam redituras ad miserias corruptibilis corporis animas sanctas: ut
non singuli haec singula, sed ambo et singuli utrumque dicerent, puto
quod viderent esse jam consequens, ut et redirent animae ad corpora,
et talia reciperent corpora, in quibus beate atque immortaliter
viverent. Quoniam secundum Platonem, etiam sanctae animae ad humana
corpora redibunt; secundum Porphyrium, ad mala mundi hujus sanctae
animae non redibunt. Dicat itaque cum Platone Porphyrius, Redibunt
ad corpora: dicat Plato cum Porphyrio, Non redibunt ad mala: et ad
ea corpora redire consentient, in quibus nulla patiantur mala. Haec
itaque non erunt nisi illa quae promittit Deus, beatas animas in
aeternum cum sua aeterna carne facturus . Hoc enim, quantum
existimo, jam facile nobis concederent ambo, ut qui faterentur ad
immortalia corpora redituras animas esse sanctorum, ad sua illas redire
permitterent, in quibus mala hujus saeculi pertulerunt, in quibus
Deum, ut his malis carerent, pie fideliterque coluerunt.
|
|
