|
Quapropter, ut caetera tam multa praeteream, sicut nunc in Christo
videmus impleri quod promisit Abrahae, dicens, In semine tuo
benedicentur omnes gentes (Gen. XXII, 18): ita quod eidem
semini ejus promisit, implebitur, ubi ait per prophetam, Resurgent
qui erant in monumentis: et quod ait, Erit coelum novum et terra
nova, et non erunt memores priorum, nec ascendent in cor ipsorum; sed
laetitiam et exsultationem invenient in ea. Ecce ego faciam Jerusalem
exsultationem et populum meum laetitiam; et exsultabo in Jerusalem,
et laetabor in populo meo; et ultra non audietur in ea vox fletus
(Isai. XXVI, 19, sec. LXX; LXV, 17-19, sec.
LXX). Et per alium prophetam, quod praenuntiavit dicens eidem
prophetae, In tempore illo salvabitur populus tuus omnis qui inventus
fuerit scriptus in libro: et multi dormientium in terrae pulvere
(sive, ut quidam interpretati sunt, aggere) exsurgent; hi in vitam
aeternam, et hi in opprobrium et confusionem aeternam (Dan. XII,
1 et 2). Et alio loco per eumdem prophetam: Accipient regnum
sancti Altissimi, et obtinebunt illud usque in saeculum, et usque in
saeculum saeculorum (Id. VII, 18). Et paulo post, Regnum,
inquit, ejus regnum sempiternum (Ibid., 27). Et alia quae ad
hoc pertinentia in libro vicesimo posui (cap. 21 sqq.), sive quae
non posui, et tamen in eisdem Litteris scripta sunt: venient et
haec, sicut et ista venerunt, quae increduli non putabant esse
ventura. Idem quippe Deus utraque promisit, utraque ventura esse
praedixit, quem perhorrescunt numina Paganorum, teste etiam
Porphyrio, nobilissimo philosopho Paganorum.
|
|
