|
Quotquot libet igitur physicis rationibus et disputationibus asserant:
modo sit Jupiter corporei hujus mundi animus, qui universam istam
molem ex quatuor, vel quot eis placet, elementis constructam atque
compactam implet et movet ; modo inde suas partes sorori et fratribus
cedat: modo sit aether, ut aerem Junonem subteriusam desuper
amplectatur; modo totum simul cum aere sit ipse coelum, terram vero
tanquam conjugem eamdemque matrem (quia hoc in divinis turpe non est)
fecundis imbribus et seminibus fetet; modo autem (ne sit necesse per
cuncta discurrere) deus unus, de quo multi a poeta nobilissimo dictum
putant,
|
Deum namque ire per omnes
Terrasque, tractusque maris, coelumque profundum:
|
|
|
Virgil. Georg. lib. 4, vers. 221, 222
|
ipse in aethere sit Jupiter, ipse in aere Juno, ipse in mari
Neptunus, in inferioribus etiam maris ipse Salacia, in terra
Pluto, in terra inferiore Proserpina, in focis domesticis Vesta,
in fabrorum fornace Vulcanus, in sideribus sol et luna et stellae, in
divinantibus Apollo, in merce Mercurius, in Jano initiator , in
Termino terminator, Saturnus in tempore, Mars et Bellona in
bellis, Liber in vineis, Ceres in frumentis, Diana in silvis,
Minerva in ingeniis: ipse sit postremo etiam in illa turba quasi
plebeiorum deorum: ipse praesit nomine Liberi virorum seminibus, et
nomine Liberae feminarum : ipse sit Diespiter, qui partum perducat
ad diem; ipse sit dea Mena, quam praefecerunt menstruis feminarum;
ipse Lucina, quae a parturientibus invocetur: ipse opem ferat
nascentibus, excipiendo eos sinu terrae, et vocetur Opis; ipse in
vagitu os aperiat, et vocetur deus Vaticanus: ipse levet de terra,
et vocetur dea Levana; ipse cunas tueatur, et vocetur dea Cunina:
non sit alius, sed ipse in deabus illis, quae fata nascentibus
canunt, et vocantur Carmentes : praesit fortuitis, voceturque
Fortuna: in diva Rumina mammam parvulo immulgeat, quia rumam
dixerunt veteres mammam; in diva Potina potionem ministret; in diva
Educa escam praebeat: de pavore infantum Paventia nun cupetur ; de
spe quae venit, Venilia; de voluptate Volupia; de actu Agenoria;
de stimulis, quibus ad nimium actum homo impellitur, dea Stimula
nominetur, Strenia dea sit, strenuum faciendo; Numeria, quae
numerare doceat; Camoena, quae cancre: ipse sit et deus Consus,
praebendo consilia; et dea Sentia, sententias inspirando: ipse dea
Juventas, quae post praetextam excipiat juvenilis aetatis exordia:
ipse sit et Fortuna Barbata, quae adultos barba induat; quos
honorare noluerunt , ut hoc qualecumque numen saltem masculum deum,
vel a barba Barbatum, sicut a nodis Nodutum, vel certe non
Fortunam, sed quia barbas habet, Fortunium nominarent: ipse in
Jugatino deo conjuges jungat; et cum virgini uxori zona solvitur,
ipse invocetur, et dea Virginiensis vocetur: ipse sit Mutunus vel
Tutunus , qui est apud Graecos Priapus: si non pudet, haec omnia
quae dixi, et quaecumque non dixi (non enim omnia dicenda arbitratus
sum), hi omnes dii deaeque sit unus Jupiter: sive sint, ut quidam
volunt, omnia ista partes ejus, sive virtutes ejus, sicut eis
videtur, quibus eum placet esse mundi animum; quae sententia velut
magnorum multumque doctorum est. Haec si ita sint (quod quale sit,
nondum interim quaero), quid perderent, si unum Deum colerent
prudentiore compendio? Quid enim ejus contemneretur, cum ipse
coleretur? Si autem metuendum fuit, ne praetermissae sive neglectae
partes ejus irascerentur: non ergo ut volunt, velut unius animantis
haec tota vita est, quae omnes continet deos, quasi suas virtutes,
vel membra, vel partes; sed suam quaeque pars habet vitam a caeteris
separatam, si praeter alteram irasci altera potest, et alia placari,
alia concitari. Si autem dicitur omnes simul, id est totum ipsum
Jovem potuisse offendi, si partes ejus non etiam singillatim
minutatimque colerentur, stulte dicitur. Nulla quippe earum
praetermitteretur, cum ipse unus qui habet omnia, coleretur. Nam ut
alia omittam, quae sunt innumerabilia, cum dicunt omnia sidera partes
Jovis esse, et omnia vivere atque rationales animas habere, et ideo
sine controversia deos esse, non vident quam multos non colant, quam
multis aedes non construant, aras non statuant, quas tamen paucissimis
siderum statuendas esse putaverunt, et singillatim sacrificandum. Si
igitur, irascuntur qui non singillatim coluntur, non metuunt, paucis
placatis, toto coelo irato vivere? Si autem stellas omnes ideo
colunt, quia in Jove sunt quem colunt, isto compendio possent in illo
uno omnibus supplicare. Sic enim nemo irasceretur, cum in illo uno
nemo contemneretur, potius quam, cultis quibusdam, justa irascendi
causa illis, qui praetermissi essent, multo numerosioribus
praeberetur: praesertim cum eis de superna sede fulgentibus, turpi
nuditate distentus praeponeretur Priapus.
|
|