|
An forte dicunt, quod deam Victoriam Jupiter mittat, atque illa
tanquam regi deorum obtemperans, ad quos jusserit veniat, et in eorum
parte considat? Hoc vere dicitur, non de illo Jove, quem deorum
regem pro sua opinione confingunt; sed de illo vero Rege saeculorum,
quod mittat non Victoriam, quae nulla substantia est, sed angelum
suum, et faciat vincere quem voluerit; cujus consilium occultum esse
potest, iniquum non potest . Nam si victoria dea est, cur non deus
est et triumphus, et victoriae jungitur vel maritus, vel frater, vel
filius? Talia quippe isti de diis opinati sunt, qualia si poetae
fingerent, atque a nobis exagitarentur; responderent isti, ridenda
esse figmenta poetarum, non veris attribuenda numinibus: et tamen se
ipsi non ridebant cum talia deliramenta non apud poetas legebant, sed
in templis colebant. Jovem igitur de omnibus rogarent, ei uni
tantummodo supplicarent. Non enim, quo misisset Victoriam, si dea
est et sub illo rege est, posset ei audere resistere, et suam potius
facere voluntatem.
|
|
