|
Initio de tollenda fati opinione agit, ne
demum existant qui Romani imperii vires et incrementa, quae non posse
diis talsis adscribi superiore libro monstravit, referre in fatum
velint. Inde ad quaestionem de praescientia Dei delapsus, probat
liberum nostrae voluntatis arbitrium per eam non auferri. Postea de
moribus Romanorum antiquis dicit, et quo eorum merito, sive quo Dei
judicio factum sit, ut illis ad augendum imperium Deus ipse verus,
quem non colebant, adjutor fuerit. Docet postremo quae vera ducenda
sit felicitas Christianorum imperatorum.
|
|