|
Nam bonus Deus, ne homines, qui eum crederent propter aeternam vitam
colendum, has sublimitates et regna terrena existimarent possse neminem
consequi, nisi daemonibus supplicet, quod hi spiritus in talibus
multum valerent, Constantinum imperatorem non supplicantem
daemonibus, sed ipsum verum Deum colentem, tantis terrenis implevit
muneribus, quanta optare nullus auderet: cui etiam condere civitatem
Romano imperio sociam, velut ipsius Romae filiam, sed sine aliquo
daemonum templo simulacroque concessit. Diu imperavit , universum
orbem Romanum unus Augustus tenuit et defendit; in administrandis et
gerendis bellis victoriosissimus fuit; in tyrannis opprimendis per
omnia prosperatus est; grandaevus aegritudine et senectute defunctus
est; filios imperantes reliquit . Sed rursus ne imperator quisquam
ideo christianus esset, ut felicitatem Constantini mereretur, cum
propter vitam aeternam quisque debeat esse christianus; Jovianum multo
citius quam Julianum abstulit; Gratianum ferro tyrannico permisit
interimi ; longe quidem mitius, quam Magnum Pompeium, colentem
velut Romanos deos . Nam ille vindicari a Catone non potuit, quem
civilio belli quodammodo haeredem reliquerat: iste autem, quamvis piae
animae solatia talia non requirant, a Theodosio vindicatus est , quem
regni participem fecerat, cum parvulum haberet fratrem ; avidior fidae
societatis , quam nimiae potestatis.
|
|
