|
Jam vero Liberi sacra, quem liquidis seminibus, ac per hoc non solum
liquoribus fructuum, quorum quodammodo primatum vinum tenet, verum
etiam seminibus animalium praefecerunt, ad quantam turpitudinem
pervenerint, piget quidem dicere, propter sermonis longitudinem; sed
propter superbam istorum hebetudinem non piget. Inter caetera quae
praetermittere, quoniam multa sunt, cogor; in Italiae compitis
quaedam dicit sacra Liberi celebrata cum tanta licentia turpitudinis,
ut in ejus honorem pudenda virilia colerentur; non saltem aliquantum
verecundiore secreto, sed in propatulo exsultante nequitia. Nam hoc
turpe membrum per Liberi dies festos cum honore magno plostellis
impositum, prius rure in compitis, et usque in urbem postea
vectabatur. In oppido autem Lavinio uni Libero totus mensis
tribuebatur, cujus diebus omnes verbis flagitiosissimis uterentur,
donec illud membrum per forum transvectum esset, atque in loco suo
quiesceret. Cui membro inhonesto matremfamilias honestissimam palam
coronam necesse erat imponere. Sic videlicet Liber deus placandus
fuerat proventibus seminum : sic ab agris fascinatio repellenda, ut
matrona facere cogeretur in publico, quod nec meretrix, si matronae
spectarent, permitti debuit in theatro. Propter haec Saturnus solus
creditus non est sufficere posse seminibus, ut occasiones
multiplicandorum deorum immunda anima reperiret, et ab uno vero Deo
merito immunditiae destituta, ac per multos falsos aviditate majoris
immunditiae prostituta, ista sacrilegia sacra nominaret, seseque
spurcorum daemonum turbis conviolandam polluendamque praeberet.
|
|
