|
Et Atys ille non est commemoratus, nec ejus ab isto interpretatio
requisita est, in cujus dilectionis memoriam Gallus absciditur . Sed
docti Graeci atque sapientes nequaquam rationem tam sanctam
praeclaramque tacuerunt. Propter vernalem quippe faciem terrae, quae
caeteris temporibus est pulchrior, Porphyrius, philosophus nobilis,
Atyn flores significare perhibuit; et ideo abscisum, quia flos
decidit ante fructum (In libro de Ratione naturali deorum). Non
ergo ipsum hominem, vel quasi hominem, qui vocatus est Atys, sed
virilia ejus flori comparaverunt. Ipsa quippe illo vivente
deciderunt: imo vero non deciderunt, neque decerpta, sed plane
discerpta sunt; nec illo flore amisso quisquam postea fructus, sed
potius sterilitas consecuta est. Quid ergo ipse reliquus? et quidquid
remansit absciso, quid eo significari dicitur? quo refertur? quae
interpretatio inde profertur? an haec frustra moliendo nihilque
inveniendo persuadent illud potius esse credendum, quod de homine
castrato fama jactavit, litterisque mandatum est? Merito hinc
aversatus est Varro noster, neque hoc dicere voluit: non enim hominem
doctissimum latuit.
|
|