|
Quantum enim attinet ad litteras graecas, quae lingua inter caeteras
gentium clarior habetur , duo philosophorum genera traduntur; unum
Italicum, ex ea parte Italiae, quae quondam magna Graecia nuncupata
est; alterum Ionicum, in eis terris, ubi et nunc Graecia
nominatur. Italicum genus auctorem habuit Pythagoram Samium, a quo
etiam ferunt ipsum philosophiae nomen exortum. Nam cum antea
Sapientes appellarentur, qui modo quodam laudabilis vitae aliis
praestare videbantur; iste interrogatus, quid profiteretur,
Philosophum se esse respondit, id est studiosum vel amatorem
sapientiae: quoniam sapientem profiteri, arrogantissimum videbatur .
Ionici vero generis princeps fuit Thales Milesius, unus illorum
septem qui appellati sunt Sapientes . Sed illi sex vitae genere
distinguebantur, et quibusdam praeceptis ad bene vivendum
accommodatis: iste autem Thales, ut successores etiam propagaret,
rerum naturam scrutatus suasque disputationes litteris mandans eminuit;
maximeque admirabilis exstitit, quod astrologiae numeris comprehensis,
defectus solis et lunae etiam praedicere potuit . Aquam tamen putavit
rerum esse principium, et hinc omnia elementa mundi ipsumque mundum,
et quae in eo gignuntur, existere. Nihil autem huic operi, quod
mundo considerato tam admirabile aspicimus, ex divina mente
praeposuit. Huic successit Anaximander, ejus auditor, mutavitque de
rerum natura opinionem. Non enim ex una re, sicut Thales ex humore,
sed ex suis propriis principiis quasque res nasci putavit. Quae rerum
principia singularum esse credidit infinita, et innumerabiles mundos
gignere, et quaecumque in eis oriuntur; eosque mundos modo dissolvi,
modo iterum gigni existimavit, quanta quisque aetate sua manere
potuerit; nec ipse aliquid divinae menti in his rerum operibus
tribuens. Iste Anaximenem discipulum et successorem reliquit: qui
omnes rerum causas infinito aeri dedit: nec deos negavit, aut tacuit;
non tamen ab ipsis aerem factum, sed ipsos ex aere ortos credidit.
Anaxagoras vero, ejus auditor, harum rerum omnium, quas videmus,
effectorem divinum animum sensit; et dixit ex infinita materia, quae
constaret similibus inter se particulis, rerum omnium genera pro
modulis et speciebus propriis singula fieri , sed animo faciente
divino. Diogenes quoque , Anaximenis alter auditor, aerem quidem
dixit rerum esse materiam, de qua omnia fierent; sed eum esse compotem
divinae rationis, sine qua nihil ex eo fieri posset. Anaxagorae
successit auditor ejus Archelaus: etiam ipse de particulis inter se
similibus, quibus singula quaeque fierent, ita putavit constare
omnia, ut inesse etiam mentem diceret, quae corpora aeterna , id est
illas particulas, conjungendo et dissipando ageret omnia. Socrates
hujus discipulus fuisse perhibetur, magister Platonis, propter quem
breviter cuncta ista recolui.
|
|
