|
Sed ne de verbis etiam nos certare videamur, quoniam nonnulli
istorum, ut ita dixerim, daemonicolarum, in quibus et Labeo est,
eosdem perhibent ab aliis angelos dici, quos ipsi daemones nuncupant,
jam mihi de bonis Angelis aliquid video disserendum, quos isti esse
non negant, sed eos bonos daemones vocare quam Angelos malunt. Nos
autem, sicut Scriptura loquitur, secundum quam christiani sumus,
Angelos quidem partim bonos, partim malos, nunquam vero bonos
daemones legimus: sed ubicumque illarum Litterarum hoc nomen positum
reperitur, sive daemones, sive daemonia dicantur, nonnisi maligni
significantur spiritus. Et hanc loquendi consuetudinem in tantum
populi usquequaque secuti sunt, ut eorum etiam qui Pagani
appellantur, et deos multos ac daemones colendos esse contendunt,
nullus fere sit tam litteratus et doctus, qui audeat in laude vel servo
suo dicere, Daemonem habes : sed cuilibet hoc dicere voluerit, non
se aliter accipi, quam maledicere voluisse, dubitare non possit.
Quae igitur nos causa compellit, ut post offensionem aurium tam
multarum, ut jam pene sint omnium, quae hoc verbum nonnisi in malam
partem audire consueverunt, quod diximus cogamur exponere, cum
possimus Angelorum nomine adhibito, eamdem offensionem, quae nomine
daemonum fieri poterat, evitare?
|
|
