|
Honorius Augustodunensis in libro de Luminaribus Ecclesiae recenset
editum a se opus, cui titulus, Cognitio vitae, de Deo et vita
aeterna. Hoc ipsum est argumentum libri subsequentis, qui cum de Deo
et vita aeterna totus sit, appellatur tamen sive tantum Cognitio
vitae, ut in vetere codice Audoenensi, qui aetate fere Honorii
scriptus videtur; sive ut in impressis, De cognitione verae vitae,
quanquam vocem verae titulus in quadam Jodoci Badii editione non
habeat. Nemo vero est qui hic Honorium Augustodunensem, si modo
alia ipsius opuscula viderit, non facile agnoscat. Solet ille
imprimis eam methodum, quae in hoc libro servatur, consectari,
dialogi forma res tractare, et colloquentes cum magistro discipulos
inducere, qui ei semper in dialogi fine bene precantur. Et quidem hic
loco Discipuli, substitutum ubique fuerat Fratres: sed erratum ad
Audoenense exemplar correximus. Praeterea Anselmum imitari amat
Honorius, et ipsius non tantum doctrinam tradere, sed etiam quasdam
interdum voces usurpare, ut cum hic summum Spiritum appellat Deum
sive Spiritum sanctum, cum toties adhibet particulam amplius, ubi ad
alias et alias probationes disputando pergendum est, etc. Eosdem
autem sensus et ipsissimam Anselmi doctrinam ex ipsius Monologio
expressam reperies atque huc translatam. Deinde scholas redolet
opusculum, atque eo nomine non indignum est Honorio, qui se ipse
scholasticum in libro de Luminaribus Ecclesiae vocat. Ad haec
instructus etiam est liber praefatione ejusdem generis ac caeteri fere
libri Honorii Augustodunensis, cui proprium aut solemne est, in
suorum opusculorum exordio tum de invidis suis conqueri; ut facit in
libris de Imagine mundi, de Luminaribus Ecclesiae, de
Praedestinatione et libero arbitrio: tum opusculi cujusque titulum
proponere et explicare; quemadmodum in libris de Gemma animae, de
Imagine mundi, et in Sigillo B. Mariae; quod quidem etiam in
libro de Praedestinatione praestitit saltem in fine. Fatendum porro
est, opus cui Elucidario nomen in Anselmi Appendice, iisdem
indiciis et argumentis Honorio eidem adjudicari posse; tametsi
occurrant in isto opere nonnulla haud satis consentanea cum aliis
Honorii opusculis, qualis illa est liberii arbitrii definitio, lib.
2, cap. 2, data, Libertas eligendi bonum et malum: quam in libro
de Praedestinatione et Libero Arbitrio minime probat Honorius: qui
nimirum profecisse sive sententiam mutasse credendus est post scriptum
Elucidarium, quod inter opuscula sua primo ipse loco recenset.
Caeterum ipsismet Graecis cognitus fuit tractatus iste de Cognitione
verae vitae. Ejus quippe fragmentum graeco idiomate una cum excerptis
aliis Latinorum quorumdam scriptorum, puta Leonis Magni et Hilarii
graece pariter inventis, prodiit Basileae, anno 1578, cura
Leunclavii, qui ea fragmenta ex Joan. Sambuci bibliotheca eruens
latinitati restituit. Illud ipsum de cognitione verae vitae fragmentum
exstat in Monachiensis bibliothecae codice Ms. 115, cum
Bessarionis opusculis conjunctum, sicuti videre est in Indice ejusdem
bibliothecae ad calcem Apparatus Possevini vulgato. Incipit autem
fragmentum in haec verba: ADELFOI OSPER TO TES
SARKOS BAROS PIEZEI TEN PSYKEN. Fratres,
quemadmodum pondus carnis animam aggravat, sic, etc., ductum
scilicet ex subsequentis libri cap. 10, et circa finem capitis 18
(omisso tamen capite 15) desinit. Fragmento titulus graece est:
TOY AGIOY AYGOYSTINOY PERI TRIADOS, EK
TOY BIBLIOY TOY PERI TES GNOSEOS TES
ALETOYS ZOES EPIGRAFOMENOY, EN O OS EN
DIALOGO EROTOSI MEN OI ADELFOI,
APOKRINETAI DE O DIDASKALOS. Sancti Augustini
de Trinitate, ex libro qui de Cognitione verae vitae inscribitur, in
quo tanquam in dialogo Fratres interrogant, Magister respondet.
Vides Graecos incidisse in latinum exemplar jam depravatum, in quo
non modo adscribebatur opus Augustino, sed praeterea Discipuli mutati
erant in Fratres. Isthaec porro mutatio alterius in titulo
depravationis causa et occasio fuit (nisi forte mutationes illas eodem
tempore factas esse velis): scilicet in quodam Regiae bibliothecae
Ms. non admodum vetere, qui notatur 4546, iste titulus huic
operi praefixus legitur: Incipit liber beati Augustini de
Cognitionae verae vitae, quem fecit fratribus heremitis in monte
Pysano, ipso existente fratre, anno aetatis suae XXXI. Et sicut
suppositi sunt, Fratres loco Discipuli; ita loco Magister ubique
suppositus Augustinus.
|
|
