|
Haec praesens visio Dei facie ad faciem regnum coelorum vocatur; quia
extra hoc corporeum coelum, imo extra omnem locum, Angeli et justi,
qui coeli nominantur, hac visione fruuntur. Idcirco etiam quamvis
Deus in omnibus creaturis essentialiter manere credatur, proprie in
coelis, id est , in justis habitare praedicatur; quia ipsi
inhabitationem ejus fruendo sentiunt, et eum omnibus rebus inesse
gaudentes conspiciunt; quem sibi minime adesse cognoscunt, qui terrena
diligunt. Sicut enim videns et caecus in sole stantes, videns
claritate solis videndo fruitur, caecus lumine ejus privatur; et
quamvis praesentia solis utrique aeque adsit, tamen ejus praesentiam
non aequaliter uterque sentit; sic Deus hos tantum inhabitare
dicitur, qui ejus praesentia facie ad faciem videndo, ut Angeli, aut
per contemplationem speculando, ut justi in hac vita, fruuntur; in
his autem non esse dicitur, qui ejus visione privantur. Unde et
regnum coelorum intra nos esse praedicatur (Luc. XVII, 21),
quia visio Dei omnipotentis, quae regnum coelorum, id est, justorum
nominatur, in Angelis et justis contemplatur. Haec etiam vita
aeterna appellatur, quia beati praesentia indeficientis vitae plene
perfunduntur, et nunquam nec morti, nec ullis doloribus ministris
mortis subjacere permittuntur. Ad hoc namque creati sunt, ut
aeternaliter vivant, et aeternam vitam aeternaliter aspiciant. Haec
quoque coelestis civitas nuncupatur, quia unanimitas illorum civium ad
videndum Regem gloriae in decore suo congregatur. Haec nihilominus
Jerusalem cognominatur, quia visione semper manentis pacis satiantur.
Haec paradisus vocitatur, quia omnimoda omnium deliciarum abundantia
jucundantur. Haec quoque superna patria nominatur, quia omnes justi
hanc visionem, utputa filii Dei, haereditare non dubitantur. Cum
ergo sanctos in oratione invocatis, sic oportet de eis cogitare
constitutis in gloria aeternae claritatis, scilicet splendidissima
lumina longe prae solis fulgore lucentia, qui omnia bona pleniter in
Dei visione habeant, et cunctis se invocantibus potenter subveniant.
DISC. Sol aeternus ad quem videndum nos tua dulcis oratio
perduxit, et cujus serena lux in cordibus nostris per tua verba
illuxit, ipse te de tenebris exemptum in lucis regione constituat; et
inter luces quas praedicas, te lucentem luce suae visionis perenniter
frui tribuat.
MAG. Si quid per me probabile profertur, nolo ut inde mihi, sed
Deo, cujus donum est, gratia referatur; qui saepe per abjectos
servos ad haereditatem suae visionis filios suos convocat, et per
hostes de exsilio ad patriam iter salutis amicis praenotat. Et bene
nostis aliquando deformem formoso speculum, imo caecum videntibus lumen
tenuisse, ac claudum sanis gressu viam ostendisse.
|
|