|
DISC. Utile est munimen erroris subrui, et arcem veritatis
construi, cujus fundamentum quia super omnia creantem stabiliter
locasti, superest ut machinam super originem creaturae consolides, ac
finem mundi initio continuando aedifices, culmenque in alto regni
coelorum consummes. Itaque ratione probante nobis insinua utrum
universitas creaturae ex Creatoris substantia, an ex aliqua
praeexistente materia, an ex nihilo sit condita.
MAG. Hujus structurae compagem hic artifex corroboravit, cujus
opus nullius augmenti molimen conquassabit. Ex substantia Creatoris
se esse ipsa creatura negat, et evidens ratio totis armis suis
repugnat. Deus namque est immutabilis, omnis autem creatura
mutabilis: quae si ex immutabili natura processisset, consequenter et
ipsa immutabilis perduraret. Porro si corruptibilis natura ex Dei
substantia prodiit, sequitur quod Dei essentia corrumpi possit; quam
caecae mentis insaniam jacula rationis confodiunt, et a praesentia
veritatis longe rejiciunt. Quod autem ex nulla substantiali materia
condita sit, hinc constat, quod nihil praeter Deum fuerit. Restat
ergo quod universitas ex nihilo creata sit; non quod nihil aliquid
fuerit vel sit, sed quod non aliquid fuit, hoc aliquid Creator esse
fecit. Tamen ante creationem totius creaturae imago in Verbo, id
est, in arte Dei fuit, ad cujus exemplar universitas in creatione
prorupit. Sicut enim pictor varietatem picturae prius in mente
fingit, ad cujus similitudinem postmodum visibilem picturam pingit:
ita Deus universitatem creaturae prius in sapientia sua formaverat,
secundum quam formam cuncta per multimodas species creaverat. Sed
pictor picturam mente conceptam in re non existentem, per colores et
per instrumenta extrinseca adesse perducit; Deus autem universitatem
in sapientia sua nullam quidem substantiam existentem per nulla
instrumenta in tot substantias produxit; et ideo ex nihilo omnia
fecit, et tamen quasi non ex nihilo, sed ex aliquo visibilis mundus
processit, dum instar archetypi mundi formas induit.
|
|
