|
DISCIPULI. Gratias Deo persolvimus, cujus dono aperte in
dubiis rebus certificari possumus. Quando quidem ergo nos in hoc ipsum
videas confluxisse, ne ad patriam tendentes, in via lassabundi
deficiamus; pastu haustuque vitae ut soles refice, et tempus
irremeabili cursu labile, nexibus quaestionum figens, fac nobis
stabile: ne sua volubilitas nos otiantes involvat, sed tua affabilitas
in divinis laborantes ad semper manens aevum sustollat.
MAGISTER. Fructum ligni vitae in ramis crucis pendulum mecum
alacres adite, fontemque vitae a vita Patre quasi de loco voluptatis
manantem, paradisum, Ecclesiam videlicet hortum deliciarum irrigantem
unanimes haurite: cujus sapor si palatum cordis vestri indulcorabit,
testor vobis, quos vos cum aevo permansuros, de torrente voluptatis
suae quandoque satiabit.
DISC. Cum carnalia sapientes, spiritualia cogitare nequeamus,
regnum coelorum regionem clarissimam, omni opulentia affluentissimam,
in qua coelestem Jerusalem urbem praeclaram, meritis atque opibus
inclytam, et in hac Deum quasi gloriosum regem, Angelos velut
milites vario cultu conspicuos mente formamus: idcirco poscimus, ut
ratione indagante, argumentis quaeque obstantia comprimens, veritatem
quasi in tenebris latitantem, ad lucem nobis producas, ac Deum
aliquando videndum, ut asseris, factum quodam modo visibilem ante
oculos cordis nostri constituas.
MAG. Cum Deus omnipotens, solus immortalis, solus invisibilis,
solus incomprehensibilis, lucem habitet inaccessibilem; ego autem
tenebris vitiorum obsitus, tetram caliginem inhabitem, luci virtutem
inadibilem: qualiter ineffabile lumen sauciis aliorum oculis inferre
potero, qui caecutiente cordis oculo, splendorem tantae majestatis
reverberatus nullo modo intueri praevaleo?
DISC. Tamen nitere pro posse in illam rapi, quatenus disjecta
caligine merearis ab ea illuminari, nosque per te illustrari; sicut
saepe videmus valles a montibus jubare solis irradiari.
MAG. Conabor pro viribus vobis orantibus, ac logica praeeunte,
comitantibus argumentis, sequar veritatem usque in ipsius
inaccessibilis lucis latibulum fugientem, ipsaque concedente producam
eam vobis indagantibus se ostendentem.
DISC. Nostra quidem tibi non deerit oratio, tantum sit tibi
praevia dux veritatis ratio. Magnopere quippe a te audire
desideramus, qualiter in orationibus de Deo cogitare debemus: ne
forte infirma mens sibi pulchrum hominem imaginetur, et hoc simulacrum
pro vero Deo decepta veneretur.
MAG. Fateor, magnitudine altitudinis suscepti negotii victus
succumbo; quia quae utcumque mente concipio, vix verbis explicare
sufficio. Excedit enim omne praeclarum longe summorum philosophorum
ingenium, quia sublimitas hujus rei quae tractatur, exsuperat omnem
intellectum. Quanto quippe magis omnem creaturam ingressus , conor
eam diligenti intuitu contemplari, tanto magis sentio eam ab aspectu
intellectus mei elongari. Operam tamen dabo inquisitioni vestrae pro
modulo meo satisfacere, prout ipse de quo agimus, dignabitur notitiam
sui desideranti animae innotescere. Vos autem ubi vires pondere tantae
eminentiae pressae succumbunt, oportet fragilitati ignoscere.
DISC. Nos quanto diligentius hujus rei perpendimus altitudinem,
tanto ardentius optamus eam nobis utcumque fieri cognoscibilem, et ejus
qualicumque modo intueri pulchritudinem: et ideo libenti animo tibi
ignoscimus, si ea quae verbis non vales, saltem nutibus explices.
|
|
