CAPUT XXXII. Quatenus homo ad imaginem et similitudinem Dei creatus. Res omnis aliquam Dei similitudinem habet. Animas esse aeternas.

DISC. Jam divina natura cum angelica in hac turri tenente sceptra, ecee humana natura legionem adducit; et ad impugnandam eam machinam erigit. Quaeritur namque quomodo homo ad imaginem et similitudinem Dei formatus dicatur: cum nulla convenientia similitudinis Dei in homine conspiciatur.

MAG. Impugnantia a repugnantibus expugnantur, dum praecedentia a consequentibus inexpugnabiliter roborantur. Duo homines scribuntur, interior et exterior. Interior anima, exterior corpus; interior invisibilis, exterior visibilis. Invisibilis ergo ad imaginem et similitudinem invisibilis Dei est creatus, visibilis autem secundum visibilem mundum est formatus. Deus invisibilis est in substantia unitas, in personis trinitas. Interior ergo homo, id est, anima ad imaginem unitatis est creata; quia non est partibus ut corpus composita, sed est simplex natura et immortalis essentia . Est quoque Deus memoria, quae sui et omnium quae sunt meminit, quae Pater nominatur: ex qua intelligentia nascitur, quae se et cuncta quae sunt intelligit, quae Filius nuncupatur: ex utraque dilectio procedit, quae se et universa quae sunt diligit, quae Spiritus sanctus vocatur. Ad hujus Trinitatis imaginem anima conditur, dum ei memoria, intellectus, ratio dilectionis inditur; praeteritorum namque meminit, invisibilia intelligit, mala respuens bona diligit. Dei quoque essentia est lux, vita, justitia, bonitas, beatitudo. Ad hanc similitudinem anima facta est; ut sit lucida, vitalis, justa, bona, beata. Exterior vero homo, id est, corpus quodam modo ad exemplar mundi formatur, dum ex quatuor elementis compaginatur: unde et microcosmus, id est, minor mundus cognominatur. Et in hoc etiam anima habet similitudinem Dei, dum ipsa sic minorem mundum gubernat, ut Deus majorem. Omnis quoque creatura per aliquid similitudinem Dei habet, et quantum quaeque alteri est excellentior, tantum est illi similior. Ipse quippe est, vivit, sentit, per rationem discernit. Lapides ergo ejus similitudine se adjungunt; quia sunt. Arbores magis similitudini ejus appropinquant; quia sunt, et crescendo vivunt. Quaeque animantia multo magis ejus similitudinem exprimunt; quia sunt, vivunt et sentiunt. Porro in hominibus et in Angelis similitudo Dei maxime refulget; quia sunt, vivunt, sentiunt, et ratione discernunt.

Animas autem constat esse aeternas. Si enim ad videndum Deum factae praedicantur, necessario sequitur, ut sicut Deus finem non habere creditur, ita animae illum visurae sine fine vivere non dubitentur. sed quaeritur, utrum illae animae immortales sint, quae Deum visurae non sunt. Omnes animas unius constat esse naturae; et si quaedam animae immortales sunt, ergo omnes immortales sunt: igitur omnes animae Deum visurae semper erunt beatae, et eum non visurae semper miserae .