CAPUT XXXIX. Qui sancti preces nostras exaudiant.

DISC. Si animae corporeas voces non audiunt, quomodo animas sanctorum, scilicet Petri vel Martini vel alterius, multi preces suas exaudisse experti sunt?

MAG. Oratio cordis, non oris, ascendit in coelum. Animae enim non clamorem vocis, sed cordis audiunt, et se fideliter invocantibus subveniunt. Neque magis clamosas preces audiunt, quam eas quae sine voce, vel in lingua, vel in corde tantum fiunt; quia neque a nobis verba, sed voces tantum audiuntur; caeterum verba mente videntur. Cum ergo animae nostrae aliquid secundum Deum desiderant, et hoc sibi a Deo per sanctos dari, sive corde, sive lingua, seu voce postulant; animae sanctorum (quibus est idem audire quod videre, et e converso) non voces, sed verba intuentes, desiderata eis a Deo impetrant; unde habetis scriptum, Desiderium pauperum exaudivit Dominus (Psal. X, 17, sec. Hebr.).