CAPUT XLIV. Quid sit regnum coelorum, et quod ubique sit. Cur nos nunc non in coelo. Quid sit in illud intrare. Quid inferri. Ad quid visiones corporeae quibusdam morientibus factae.

Regnum autem coelorum, id est justorum, non urbium moenia, non possessionum praedia, non auri et gemmarum copia, non supellex varia, sed justitia et pax et omnimoda gloria in pleno gaudio creditur, quod de visione aeternae claritatis, et de societate Angelorum et sanctorum habetur. Deus autem aeterna lux, probatus est esse in mundo et extra mundum, infra et supra et in circuitu, undique et ubique. Igitur si regnum coelorum talium ratione demonstrante nihil est aliud quam visio Dei, qui est fons omnium bonorum; necessario sequitur quod regnum coelorum sit in hoc mundo, et extra mundum, et in omni creatura, et extra omnem creaturam: unde habetis, Regnum coelorum intra vos est (Luc. XVII, 21); quia nimirum in Deo consistentes, eum in nobis ipsis, et in omni creatura, et extra omnem creaturam sicuti est cernimus. Idcirco autem nunc extra Deum, vel extra regnum coelorum dicimur, quia hac visione privamur. Eodem modo et miseri tunc a regno coelorum excludi referuntur, quia eadem visione ut caeci luce solis privabuntur. Hoc regnum coelorum, vel hoc gaudium justi intrare scribuntur; quia ineffabile gaudium non capientes, in eo quodam modo obvolvuntur. Quod autem animae sursum ad coelum ferri affirmantur, vel etiam inferri putantur; ad visum nostrum dicitur, quibus superiora splendore solis lucidiora noscuntur, et quod aliter non potest haec res cognosci ab his qui sunt adhuc in carne constituti. Sane animae carne solutae non loco moventur, nec in aliquem corporeum locum ducuntur, ut inde Deum contemplentur; sed mox a corpore sequestratae, Angelis et sanctis associantur, regno coelorum, quod est visio Dei, intra mundum et extra et undique sine mora fruuntur; sicuti caecus in sole positus, si oculi ejus aperirentur, confestim luce solis frueretur. Quod autem quibusdam morientibus lux vel formae Angelorum aut sanctorum ibi videntur, et concentus harmoniae audiuntur, et ad alta duci cernuntur; hoc propter viventes fieri non dubitatur, ut in Christiana religione corroborentur. Porro frivolum videtur, si animae illocales de hoc mundo extra firmamentum duci asserantur, quasi ibi sit pulchrius, vel magis ibi sit Deus, cum potius Deus supra et infra, intra et extra aequaliter esse non dubitetur, et ejus visio ubique justis aequaliter adesse comprobetur. Animas vero, spiritus cum sint incorporei, corporeis locis includi absurdissimum videtur, praesertim cum omnis locus altitudine, longitudine, latitudine dimetiatur, hisque omnibus spiritus carere bene sciatur. In eo quippe illocaliter manere, et ejus visione frui aestimantur, sicut scientia in anima illocaliter moratur.