|
Protervia dicit, Numquid stultis, numquid brutis ac insensatis
animalibus lenia verba et non magis asperrima, ut tales decet, dum
delinquunt, objicienda sunt? Sed mansuetudo respondet, Non tua in
his persuasio, sed Apostoli sequenda est praeceptio, qui de hac
sententia dilectum discipulum admonet, dicens: Seniorem ne
increpaveris, sed obsecra ut patrem, juvenes ut fratres, anus ut
matres, juvenculas ut sorores, in omni castitate (I Tim. V, 1,
2). Et rursum, Servum, inquit, Domini non oportet litigare,
sed mansuetum esse ad omnes: doctorem patientem, cum modestia
corripientem eos qui resistunt (II Tim. II, 24, 25).
Rursumque: Argue, obsecra, increpa, in omni patientia et doctrina
(Id. IV, 2). Quod videlicet malum proterviae deterius adhuc
subditis, quam praeiatis nocet: saepius enim contingit, ut leniter ac
cum charitatis dulcedine prolatam correptionem spernant, et contra
humilitatis verba despectionis emittant jacula: unde scriptum est,
Qui arguit derisorem, ipse sibi facit injuriam. Quo contra de illo
qui per increpationem proficit, dicitur, Argue sapientem, et amabit
te (Prov. IX, 7, 8).
|
|
