CAPUT XV. Desperationis colloquia pluribus exemplis infirmantur.

Desperatio dicit, Quae et quanta commisisti, quam gravia crimina, quam numerosa delicta, et pene in melius necdum vitam mutasti, necdum conversationem utiliter correxisti! ecce enim, ut cernis, mala semper consuetudine obligatus teneris. Conaris exsurgere, sed peccatorum oneribus praegravatus relaberis. Quid ergo agendum est, quando de praeteritis certa damnatio imminet, de praesentibus emendatio nulla succurrit; nisi ut non amittantur rerum temporalium voluptates, dum consequi nequeunt futuri saeculi oblectationes? Sed spei fiducia respondet, Si de criminibus et delictis agitur, ecce David adulterio simul et homicidio reus, de inferni faucibus Domini misericordia describitur liberatus (II Reg. XI). Ecce Manasses omnium peccatorum nefandissimus, impurissimus ac sordidissimus, illecebrosissimus quoque et sceleratissimus, per poenitentiam de morte ad vitam rediit (II Paral. XXXIII, 12). Ecce Maria Magdalene innumeris fornicationum sordibus inquinata, ad fontem pietatis anxia currens, Dominique vestigia lacrymis rigans, capillis detergens, deosculans quoque et lambens, unguentoque perungens, ablui promeruit (Luc. VII, 37-47). Ecce Petrus negationis suae vinculis astrictus, amarissimis lacrymis infidelitatis nodos resolvit (Luc. XXII, 62). Ecce seditione simul et effusione fraterni sanguinis latro obnoxius, unius horae momento, unaque confessionis voce de cruce ad paradisum transiit (Id. XXIII, 42). Ecce Saulus Ecclesiam Dei persequens, multos pro nomine Christi perimens, et, ut ita dixerim, martyrum cruore totum se inficiens, apostolus factus, in vas electionis est commutatus (Act. IX, 1-20). Ubi ergo tot tantaque praecedunt exempla, dent locum desperationis mala colloquia: cum etiam scriptum sit, In quacumque die peccator conversus ingemuerit, salvus erit (Ezech. XVIII, 21). Et rursum, Nolo mortem impii, dicit Dominus (Id. XXXIII, 11). De conversatione vero in melius nequaquam mutata, quid aliud respondeam; nisi ut quod heri quisque non egit, agat hodie dum adhuc vivere licet? Nec differat de die in diem (Eccli. V, 8), dum nescit si vel unam diem correctionis habeat: semperque pro viribus desuper acceptis, pravae consuetudini resistens, dicat mane et vespere, Nunc coepi, haec est mutatio dexterae Excelsi (Psal. LXXVI, 11).