|
Apostolica vox clamat per orbem, atque in procinctu fidei positis, ne
securitate torpeant, dicit, Omnes qui pie volunt vivere in Christo
Jesu, persecutionem patiuntur (II Tim. III, 12). Ecce
quia Christianitas in suis principibus jam religiosa, jamque fidelis
est, desunt pie viventibus in Christo Jesu vincula, verbera,
flagra, carceres, equulei, cruces, et si qua sunt diversorum genera
tormentorum: quomodo ergo verum erit quod per Apostolum sonuit, ut
omnes pie viventes persecutionem patiantur? An forte pacis tempore
nemo vult pie vivere in Christo Jesu, et ideo desunt ista? Quis hoc
vel desipiens dixerit? In hac ergo Apostoli sententia, non specialis
quorumdam, sed generalis omnium persecutio debet intelligi. Et quidem
sunt multi intra sinum matris Ecclesiae constituti, qui pie viventes
in Christo, contumeliis afficiuntur, opprobriis, injuriis
derisionibusque lacessuntur: istane est illa generalis persecutio,
quam Apostolus omnes pie viventes pati descripsit? Non facile
dixerim; cum sint quidam religiosi, quibus nemo pravorum audeat in
faciem derogare. Alia ergo intelligenda est, quae immanior et magis
noxia est, quamque non mortalis intorquet severitas, sed vitiorum
gignit adversitas. Dum enim contra humilitatem superbia, contra
Domini timorem inanis gloria, contra veram religionem simulatio,
contra subjectionem pugnat contemptus, contra fraternam
congratulationem invidia, contra dilectionem odium, contra libertatem
justae correptionis detractio, contra patientiam ira, contra
mansuetudinem protervia, contra satisfactionem tumor, contra
spirituale gaudium saecularis vita, contra virtutis exercitium torpor
vel ignavia, contra firmam stabilitatem dissoluta vagatio, contra spei
fiduciam desperatio, contra mundi contemptum cupiditas, contra
misericordiam obduratio, contra innocentiam fraus et furtum, contra
veritatem fallacia atque mendacium, contra ciborum parcimoniam ventris
ingluvies, contra moderatum moerorem inepta laetitia, contra discretam
taciturnitatem multiloquium, contra carnis integritatem immunditia
atque luxuria, contra cordis munditiam spiritualis fornicatio, contra
amorem patriae coelestis appetitus saeculi praesentis opponens semet
immergit, quid aliud quam crudelis pie viventium persecutio adversus
conglobatas virtutum acies desaevit? O quam durus, o quam amarus est
superbiae congressus, quae angelos de coelo projecit, homines de
paradiso exterminavit , cujus exercitus atque armorum conflictus vitia
sunt, quae breviter comprehensa tetigimus! Sed videamus quemadmodum
castra coeli et inferni dimicent, arma Christi et diaboli collisa
decertent.
|
|
