|
Luxuria dicit, Cur te in voluptate tua modo non dilatas, cum quid te
sequatur ignoras? Acceptum ergo tempus in desideriis perdere non
debes: quia quam citius pertranseat, nescis. Si enim misceri Deus
hominem in voluptate coitus nollet, in ipso humani generis exordio
masculum et feminam non fecisset. Sed castitas illibata respondet,
Nolo ignorare te fingas, quid post hanc vitam recipias. Si enim pie
et caste vixeris, sine fine gaudebis: si vero impie et luxuriose,
aeternis incendiis subjacebis. Inde autem castius magis vivere debes,
unde quam citius tempus acceptum pertranseat ignorare te dicis.
Quodque in exordio generis humani ad hoc masculum et feminam Deum
creasse profiteris, ut mutuis se amplexibus miscere deberent; omnino
verissime dicis. Sed quia nubendi licentia quibusdam tribuitur, hoc
est, qui virginitatem vel castimoniam vidualem nequaquam professi
sunt; quibusdam autem non tribuitur, id est, qui virgines vel
continentes esse decreverunt; fornicatio vero nulli impune conceditur,
non attendis. An ut contemnendum putas, quod Apostolus lubricis
dicit, Fugite fornicationem, fratres: quodcumque enim peccatum
fecerit homo, extra corpus est; qui autem fornicatur, in corpus suum
peccat? Quod si hoc parvipendendum existimas, audi quod postea in
sempiternum deplores et gemas: Neque adulteri, inquit, neque
fornicarii, neque masculorum concubitores regnum Dei possidebunt.
(Ibid., XVIII, 9). O quam parva est concubitus hora, qua
perditur vita aeterna ! Quod ergo emolumentum affert corpori, quodve
tribuit lucrum, quod tam cito ducit animam ad tartarum?
|
|
