CAPUT III. Idem tractatur argumentum.

Inanis gloria dicit, Age bonum quod vales, ostende cunctis bonum quod agis; ut bonus a cunctis dicaris, ut sanctus et venerabilis ab omnibus praediceris, ut Dei electus voceris, ut nemo te contemnat, nemo te despiciat, sed universi debitum tibi honorem persolvant. Sed Domini timor respondet: Si boni aliquid agis, non pro transitoriis, sed pro aeternis honoribus age. Occulta quod agis in quantum vales. Quod si ex toto non vales, sit in animo occultandi voluntas, et non erit de ostentatione ulla temeritas: nec criminis erit aliquando manifestare, quod semper vis celatum habere. Sic denique duas Redemptoris sententias, sibique quasi contrarias videberis adimplesse, quibus dicitur, Faciente te eleemosynam, nesciat sinistra tua quid faciat dextera tua; sed sit eleemosyna tua in abscondito; et Pater tuus qui videt in abscondito, reddet tibi (Matth. VI, 3, 4): et, Videant opera vestra bona, et glorificent Patrem vestrum qui in coelis est (Id. V, 16). Cave prorsus ne tibi illa sententia conveniat quae de hypocritis dicitur, Omnia opera sua faciunt ut beatificentur ab hominibus: amen dico vobis, receperunt mercedem suam (Id. VI, 2). Attende tibi in cunctis quae agis, ne elatione pulsatus cum his qui de miraculorum signis gloriabantur audias, Videbam satanam sicut fulgur de coelo cadentem (Luc. X, 18). Timor Domini gloria et gloriatio, et laetitia, et corona exsultationis. Timor Domini delectabit cor, et dabit laetitiam, et gaudium, et longitudinem dierum. Timenti Dominum bene erit in extremis, et in die defunctionis suae benedicetur. Timor Domini scientiae religiositas, et religiositas custodiet et justificabit cor, jucunditatem atque gaudium dabit. Plenitudo scientiae timere Deum, et plenitudo a fructibus illius. Corona sapientiae timor Domini. Radix sapientiae est timere Deum: rami enim illius longaevi (Eccli. I, 11-13, 17, 18, 20, 22, 25).