|
29. Quae cum ita sint, cur non potius miseri intelligunt illum esse
Deum verum, quem sic vident a suorum deorum societate sejunctum, ut
quem Deum fateri coguntur, qui omnes deos colendos esse profitentur,
cum caeteris colere non sinantur? Cum ergo simul coli non possint,
cur non ille eligitur, qui istos coli vetat, relictis istis qui illum
coli non vetant? Aut si vetant, legatur. Quid enim magis populis
eorum in templis eorum debuit recitari, ubi nihil unquam tale
personuit? Et utique prohibitio tam multorum contra unum, quam unius
contra tam multos, notior et potentior esse deberet. Nam si hujus
Dei cultus est impius, inutiles sunt dii, qui homines ab impietate
non prohibent: si vero pius est hujus cultus, quoniam in illo
praecipitur ne isti colantur, impius est cultus eorum. Si autem tam
diffidenter istum coli prohibent, ut plus audiri timeant , quam
prohibere audeant; hoc ipso quis non sapiat, quis non sentiat, illum
esse potius eligendum, qui istos coli tam publice prohibet, qui eorum
simulacra everti jussit, praedixit, evertit, quam istos, quos ut
ille non colatur, jussisse nescimus, praedixisse non legimus,
valuisse aliquid non videmus? Rogo, respondeant; quis est Deus
iste, qui omnes Deos Gentium sic persequitur, qui omnia eorum sacra
sic prodit, sic exstinguit?
|
|
