|
5. Dominus enim Jesus Christus unus verus rex et unus verus
sacerdos, illud ad regendos nos, istud ad expiandos, has duas
personas apud Patres singillatim commendatas suam figuram egisse
declaravit, sive titulo illo qui cruci ejus superfixus erat, Rex
Judaeorum; unde arcano instinctu Pilatus respondit, Quod scripsi
scripsi (Joan. XIX, 19-22): praedictum quippe erat in
Psalmis, Ne corrumpas tituli inscriptionem (Psal. LXXIV,
1): sive quod ad personam sacerdotis attinet, in eo quod nos offerre
atque accipere docuit; unde prophetiam de se praemisit dicentem, Tu
es sacerdos in aeternum secundum ordinem Melchisedech (Psal.
CIX, 4). Multisque aliis documentis divinarum Scripturarum rex
et sacerdos Christus apparet. Hinc et ipse David, cujus non frustra
crebrius filius dictus est, quam filius Abrahae, et quem communiter
tenuerunt Matthaeus et Lucas, ille a quo per Salomonem descenderet,
iste ad quem per Nathan ascenderet, quanquam aperte rex fuit,
figuravit tamen et sacerdotis personam, quando panes propositionis
manducavit, quos non licebat manducare nisi solis sacerdotibus (I
Reg. XXI, 6; Matth. XII, 3). Huc accedit quod solus
etiam Lucas Mariam commemorat ab Angelo manifestatam cognatam fuisse
Elisabeth , quae uxor erat Zachariae sacerdotis. De quo idem
scripsit, quod eam de filiabus Aaron, hoc est de tribu sacerdotum
habebat uxorem (Luc. I, 36, 5).
6. Cum ergo Matthaeus circa regis, Lucas circa sacerdotis personam
gereret intentionem, utrique humanitatem Christi maxime commendarunt.
Secundum hominem quippe Christus et rex et sacerdos effectus est, cui
dedit Deus sedem David patris sui, ut regni ejus non esset finis
(Luc. I, 32, 33), et esset ad interpellandum pro nobis
mediator Dei et hominum homo Christus Jesus (I Tim. II, 5).
Non autem habuit tanquam breviatorem conjunctum Lucas, sicut Marcum
Matthaeus. Et hoc fortasse non sine aliquo sacramento, quia regum
est non esse sine comitum obsequio : unde ille qui regiam personam
Christi narrandam susceperat, habuit sibi tanquam comitem adjunctum,
qui sua vestigia quodammodo sequeretur. Sacerdos autem quoniam in
sancta sanctorum solus intrabat, propterea Lucas, cujus circa
sacerdotium Christi erat intentio, non habuit tanquam socium
subsequentem, qui suam narrationem quodammodo breviaret.
|
|
