|
8. Proinde cum duae virtutes propositae sint animae humanae, una
activa, altera contemplativa; illa qua itur, ista qua pervenitur;
illa qua laboratur, ut cor mundetur ad videndum Deum; ista qua
vacatur et videtur Deus: illa est in praeceptis exercendae vitae hujus
temporalis, ista in doctrina vitae illius sempiternae. Ac per hoc
illa operatur, ista requiescit; quia illa est in purgatione
peccatorum, ista in lumine purgatorum. Ac per hoc in hac vita
mortali, illa est in opere bonae conversationis; ista vero magis in
fide, et apud perpaucos per speculum in aenigmate, et ex parte in
aliqua visione incommutabilis veritatis (I Cor. XIII, 12).
Hae duae virtutes in duabus uxoribus Jacob figuratae intelliguntur.
De quibus adversus Faustum Manichaeum pro modulo meo, quantum illi
operi sufficere videbatur, disserui (Lib. 22, cap. 52). Lia
quippe interpretatur, Laborans; Rachel autem, Visum principium .
Ex quo intelligi datur, si diligenter advertas, tres Evangelistas
temporalia facta Domini et dicta quae ad informandos mores vitae
praesentis maxime valerent, copiosius persecutos, circa illam activam
virtutem fuisse versatos; Joannem vero facta Domini multo pauciora
narrantem, dicta vero ejus, ea praesertim quae Trinitatis unitatem et
vitae aeternae felicitatem insinuarent, diligentius et uberius
conscribentem, in virtute contemplativa commendanda, suam intentionem
praedicationemque tenuisse.
|
|
