CAPUT XIV. De verbis vocis factae de coelo super baptizatum.

31. Deinde sequitur Matthaeus: Baptizatus autem confestim ascendit de aqua. Et ecce aperti sunt ei coeli, et vidit Spiritum Dei descendentem sicut columbam, et venientem super se. Et ecce vox de coelis dicens: Hic est Filius meus dilectus, in quo mihi complacui. Hoc et alii duo, Marcus et Lucas, similiter narrant: sed de verbis vocis quae de coelo facta est, variant locutionem, salva tamen sententia. Quod enim Matthaeus ait dictum, Hic est Filius meus dilectus, et alii duo dicunt, Tu es Filius meus dilectus, ad eamdem sententiam explicandam valet, sicut superius tractatum est. Vox enim coelestis unum horum dixit, sed Evangelista ostendere voluit ad id valere quod dictum est, Hic est Filius meus, ut illis potius qui audiebant indicaretur quod ipse esset Filius Dei, atque ita dictum referre voluit, Tu es Filius meus, ac si diceretur illis, Hic est Filius meus. Non enim Christo indicabatur quod sciebat: sed audiebant qui aderant, propter quos etiam ipsa vox facta est. Jam vero quod alius dicit, in quo mihi complacui; alius, in te complacui, alius, in te complacuit mihi (Matth. III, 16, 17; Marc. I, 10, 11, et Luc. III, 22): si quaeris quid horum in illa voce sonuerit, quodlibet accipe, dummodo intelligas eos qui non eamdem locutionem retulerunt, eamdem retulisse sententiam. Quae diversitas locutionum ad hoc etiam utilis est, ne uno modo dictum minus intelligatur, et aliter quam res se habet, interpretetur. Quod enim dictum est, in quo mihi complacui, si velit quis ita intelligere, ut Deus in Filio sibi placuisse videatur; admonetur ex eo quod dictum est, in te complacui. Si rursus ex hoc uno intelligat quisque, in Filio Patrem placuisse hominibus; admonetur ex eo quod dictum est, in te complacuit mihi. Ex quo satis apparet, quilibet Evangelistarum coelestis vocis etiam verba tenuerit, alios ad eamdem sententiam familiarius explicandam verba variasse: ut intelligatur hoc dictum esse ab omnibus, tanquam diceretur, In te placitum meum constitui, hoc est, per te gerere quod mihi placet. Illud vero quod nonnulli codices habent secundum Lucam, hoc illa voce sonuisse quod in Psalmo scriptum est, Filius meus es tu, ego hodie genui te (Psal. II, 7); quanquam in antiquioribus codicibus graecis non inveniri perhibeatur, tamen si aliquibus fide dignis exemplaribus confirmari possit, quid aliud quam utrumque intelligendum est quolibet verborum ordine de coelo sonuisse?