|
1. Quoniam sermone non brevi et admodum necessario, quem libro uno
complexi sumus, refutavimus eorum vanitatem, qui discipulos Christi
Evangelium conscribentes, ideo contemnendos putant, quia ipsius
Christi quem licet non ut Deum, tamen ut hominem sapientia longe prae
caeteris excellentem honorandum esse non dubitant, nulla scripta
proferuntur a nobis; et eum talia scripsisse videri volunt, qualia
perversi diligunt, non qualibus lectis et creditis a perversitate
corrigi possunt: nunc jam videamus ea quae quatuor Evangelistae de
Christo scripserunt, quemadmodum sibi atque inter se congruant; ne
quid ex hoc in fide christiana offendiculi patiantur, qui curiosiores
quam capaciores sunt, quod non utcumque perlectis, sed quasi
diligentius perscrutatis evangelicis Libris, inconvenientia quaedam et
repugnantia se deprehendisse existimantes, magis ea contentiose
objectanda, quam prudenter consideranda esse arbitrantur.
|
|
