|
86. Sequitur Matthaeus, et dicit: Tunc responderunt ei quidam de
Scribis et Pharisaeis dicentes: Magister, volumus a te signum
videre, etc., usque ad illud ubi ait, Sic erit et generationi huic
pessimae (Matth. XII, 38-45). Haec etiam Lucas narrat eo
quidem loco, sed aliquanto dispari ordine (Luc. XI,
16-37). Nam illud quod petierunt signum a Domino de coelo,
supra commemoravit post illud de muto miraculum: et non ibi retulit,
quid eis ad hoc Dominus respondisset; sed postea cum turbae
concurrissent, dicit hoc fuisse responsum eis, quos dat intelligi
superius a se commemoratos, quod de coelo signum quaerebant: et hoc
annectit posteaquam interposuit de muliere quae dixit Domino, Beatus
venter qui te portavit. Hanc autem mulierem interponit, cum de
sermone Domini commemorasset, quod spiritus immundus exiens ab
homine, redit, et invenit mundatam domum. Post mulierem ergo illam,
cum diceret responsum esse turbis de signo quod de coelo quaerebant,
interposita similitudine Jonae prophetae, deinde continuato sermone
ipsius Domini, commemorat dictum de regina Austri, et de
Ninivitis: ita aliquid commemoravit quod Matthaeus tacuit, quam
aliquid praetermisit eorum quae hoc loco ille narravit. Quis autem non
videat superfluo quaeri, quo illa ordine Dominus dixerit; cum et hoc
discere debeamus per Evangelistarum excellentissimam auctoritatem, non
esse mendacium, si quisquam non hoc ordine cujusquam sermonem
digesserit, quo ille a quo processit, cum ipsius ordinis nihil
intersit ad rem, sive ita, sive ita sit? Et adhuc Lucas
productiorem hunc Domini sermonem indicat, et in eo quaedam
commemorat, qualia Matthaeus in sermone illo qui est habitus in monte
(Matth. V-VII), quae bis dicta intelligimus, et ibi
scilicet, et hic. Terminato autem isto sermone, in aliud pergit
Lucas: in quo utrum ordinem rerum gestarum servarit, incertum est.
Ita enim connectit: Et cum loqueretur, rogavit eum quidam
Pharisaeus ut pranderet apud se. Non autem ait, Cum haec
loqueretur; sed, cum loqueretur. Nam si dixisset, Cum haec
loqueretur, necessario cogeret intelligere hoc ordine non tantum a se
fuisse narrata, verum et a Domino gesta.
|
|