|
89. Sequitur ergo Matthaeus: Et factum est cum consummasset
Jesus parabolas istas, transiit inde: et veniens in patriam suam,
docebat eos in synagogis eorum , etc., usque ad illud ubi ait, Et
non fecit ibi virtutes multas propter incredulitatem illorum (Matth.
XIII, 53-58). A superiore sermone parabolarum sic transit,
ut non ostendat consequentis ordinis necessitatem: praesertim quia
Marcus ab istis parabolis, non in quod iste, sed in aliud tendens,
in quod et Lucas ita contexuit narrationem, ut credibilius ostendatur
hoc esse potius consequenter gestum, quod ipsi duo continuanter
adjungunt, de navi scilicet in qua dormiebat Jesus, et de illo
miraculo expulsorum daemoniorum apud Gerasenos (Marc, IV, 35;
V, 17, et Luc. VIII, 22-37), quae duo Matthaeus jam
superius recolens interposuit (Matth. VIII, 23-34). Nunc
ergo quae in patria sua Dominus dixerit vel ei dicta sint, videamus
utrum cum aliis duobus Marco et Luca concordent. Nam Joannes longe
in diversis et dissimilibus narrationis suae locis vel dicta esse
Domino talia (Joan. VI, 42), vel eum dixisse commemorat,
qualia hoc loco tres caeteri meminerunt.
90. Et Marcus quidem eadem prope commemorat hic omnia quae
Matthaeus, nisi quod Dominum fabrum et Mariae filium dicit a civibus
suis dictum (Marc. VI, 1-6), non, sicut Matthaeus, fabri
filium. Nec mirandum est, cum utrumque dici potuerit: eo enim et
fabrum credebant, quo fabri filium. Lucas autem eamdem rem gestam
latius indicat, et plura ibi commemorat; nec longe post baptismum et
tentationem ejus hoc inserit, sine dubio praeoccupans quod multis rebus
interpositis postea gestum est: unde quisque possit advertere, quod
huic tam magnae quaestioni, quam de consensu Evangelistarum enodandam
Deo adjuvante suscepimus, plurimum necessarium est, non nescientes
aliquid eos praetermisisse, aut nescientes quemadmodum se ordo rerum
gestarum haberet, alium potius ordinem suae recordationis tenuisse;
quod hinc evidentissime intelligi potest, quia Lucas antequam aliquid
narraret Dominum fecisse Capharnaum, praeoccupavit hunc locum, quem
nunc consideramus, ubi cives ejus et potentiam virtutis in eo
stupebant, et ignobilitatem generis contemnebant. Nam hoc eum dicit
eis dixisse, Utique dicetis mihi: Medice, cura teipsum: quanta
audivimus facta in Capharnaum, fac et hic in patria tua; cum secundum
ejusdem ipsius Lucae narrationem nihil adhuc legatur fecisse
Capharnaum. Quod quia longum non est, et facillimum est et
pernecessarium, totum inserimus, unde ad hoc narrandum et quomodo
venerit. Posteaquam baptizatum et tentatum Dominum indicavit, ita
sequitur:
|
“Et consummata omni tentatione, diabolus recessit ab illo
usque ad tempus. Et regressus est Jesus in virtute Spiritus in
Galilaeam: et fama exiit per universam regionem de illo. Et ipse
docebat in synagogis eorum, et magnificabatur ab omnibus. Et venit
Nazareth, ubi erat nutritus, et intravit secundum consuetudinem suam
die sabbati in synagogam, et surrexit legere. Et traditus est illi
liber prophetae Isaiae. Et ut revolvit librum, invenit locum ubi
scriptum erat: Spiritus Domini super me; propter quod unxit me,
evangelizare pauperibus misit me, praedicare captivis remissionem, et
caecis visum, dimittere confractos in remissionem, praedicare annum
Domini acceptum et diem retributionis. Et cum plicasset librum,
reddidit ministro, et sedit. Et omnium in synagoga oculi erant
intendentes in eum. Coepit autem dicere ad illos, Quia hodie impleta
est haec scriptura in auribus vestris. Et omnes testimonium illi
dabant, et mirabantur in verbis gratiae, quae procedebant de ore
ipsius, et dicebant: Nonne hic est filius Joseph? Et ait illis,
Utique dicetis mihi hanc similitudinem: Medice, cura teipsum.
Quanta audivimus facta in Capharnaum, fac et hic in patria tua
(Luc. IV, 13-23),”
|
|
et caetera, donec peragat totum ipsum
narrationis suae locum. Quid ergo evidentius, quam hoc eum scientem
praeoccupasse narrandum, cum utique jam magna ab illo in Capharnaum
facta fuisse et ipse noverit, et ipse commemoret, quae se nondum
narrasse utique scit? Neque enim tantum ab ejus baptismo progressus
est, ut oblitus putetur nondum se aliquid commemorasse de iis quae in
Capharnaum gesta fuerant: modo enim coepit post baptismum aliquid
narrare de Domino.
|
|
