|
102. Sequitur Matthaeus, dicens: Et cum transfretassent,
venerunt in terram Genesar. Et cum cognovissent eum viri loci
illius, miserunt in universam regionem illam, et obtulerunt ei omnes
male habentes: et rogabant eum, ut vel fimbriam vestimenti ejus
tangerent; et quicumque tetigerunt, salvi facti sunt. Tunc
accesserunt ad eum ab Jerosolymis Scribae et Pharisaei dicentes:
Quare discipuli tui transgrediuntur traditionem seniorum? Non enim
lavant manus suas, cum panem manducant, etc., usque ad illud ubi
ait, Non lotis autem manibus manducare, non coinquinat hominem
(Matth. XIV, 34; XV, 20). Haec et Marcus commemorat
sine aliqua repugnantiae quaestione (Marc. VII, 1-23):
quidquid enim diverso modo ab alio dicitur, ab eadem sententia non
recedit. Joannes autem ab navicula, ad quam Dominus super mare
ambulans venit, posteaquam exierunt in terram, more suo in sermonem
Domini intentus, eum ex occasione panis multa praecipueque divina
locutum esse commemorat; postque ipsum sermonem rursus in aliud atque
aliud ejus narratio sublimiter fertur (Joan. VI, 22-72).
Nec tamen in eo quod ab istis digreditur, aliquid ordini istorum,
illius in alia transitus adversatur. Quid enim prohibet intelligere et
illos esse sanatos a Domino, de quibus narrant Matthaeus et Marcus;
et illis qui eum secuti sunt trans mare, haec eum locutum esse, quae
praedicat Joannes: quandoquidem Capharnaum, quo dicuntur secundum
Joannem transfretasse, juxta stagnum est Genesar, ad quam terram
secundum Matthaeum dicuntur exisse?
|
|
