|
108. Sequitur Matthaeus: Venit autem Jesus in partes Caesareae
Philippi, et interrogabat discipulos suos dicens: Quem me dicunt
homines esse Filium hominis? At illi dixerunt: Alii Joannem
Baptistam, alii autem Eliam, alii vero Jeremiam, aut unum ex
Prophetis, etc., usque ad illud ubi ait, Et quodcumque solveris
super terram, erit solutum et in coelis (Matth. XVI,
13-19). Hoc eodem pene ordine Marcus narrat, sed interposuit
primo de caeco illuminato, quod solus ipse commemorat, de illo qui
dixit Domino, Video homines sicut arbores ambulantes (Marc.
VIII, 22-29). Lucas autem post miraculum illud de quinque
panibus hoc recordatur, atque inserit (Luc. IX, 18-20):
cujus recordationis ordo, sicut supra jam ostendimus, nihil repugnat
ordini istorum. Sed potest illud movere, quod Lucas Dominum
interrogasse discipulos suos, quem illum dicerent homines, tunc
dixit, cum esset solus orans, et adessent etiam ipsi: porro autem
Marcus in via dicit illos hoc ab eodem interrogatos. Sed eum movet,
qui nunquam oravit in via .
109. Jam etiam dixisse me recolo, ne quis arbitretur quod hic
Petrus nomen acceperit, ubi illi ait, Tu es Petrus, et super hanc
petram aedificabo Ecclesiam meam. Non enim accepit hoc nomen, nisi
ubi Joannes commemorat ei dictum esse, Tu vocaberis Cephas, quod
interpretatur Petrus (Joan. I, 42). Unde nec illo loco, ubi
Marcus duodecim discipulos nominatim commemorans, dixit appellatos
Jacobum et Joannem filios tonitrui, arbitrandum est nomen accepisse
Petrum; quia dixit illic quod imposuerit ei nomen ut vocaretur Petrus
(Marc. III, 16-19): hoc enim recolendo dixit, non quod
tunc factum sit.
|
|
