|
123. Sequitur Matthaeus: Tunc oblati sunt ei parvuli, ut manus
eis imponeret, et oraret: discipuli autem increpabant eos, et
caetera, usque ad illud ubi ait, Multi enim sunt vocati, pauci autem
electi (Matth. XIX, 13; XX, 16). Hunc cum Matthaeo
Marcus ordinem tenuit (Marc. X, 13-31), sed de conductis
operariis ad vineam solus Matthaeus interponit. Lucas autem cum
commemorasset illud quod eis dixit quaerentibus inter se quisnam major
esset, adjunxit de illo quem viderant ejicientem daemonia, cum eum non
sequeretur: inde jam digreditur ab istis duobus, ubi ait eum firmasse
faciem suam ut iret in Jerusalem (Luc. IX, 46-51); ac post
multa interposita occurrit eis rursus ad commemorandum istum divitem cui
dicitur, Vende omnia quae habes (Id. XVIII, 18 30);
quem nunc isti commemorant ex ordine quo pariter eunt. Nam ibi etiam
Lucas de istis parvulis, antequam divitis faciat mentionem,
quemadmodum et isti, non praetermittit. De illo ergo divite qui
quaerit, quid boni faciat ut vitam aeternam consequatur, potest videri
distare aliquid quod secundum Matthaeum dicitur, Quid me interrogas
de bono? secundum illos autem, Quid me dicis bonum? Nam, Quid me
interrogas de bono? ad illud magis referri potest, quod ait ille
quaerens, Quid boni faciam? Ibi enim et bonum nominavit, et
interrogatio est: Magister autem bone, nondum est interrogatio.
Commodissime ergo intelligitur utrumque dictum, Quid dicis me bonum;
et, interrogas me de bono?
|
|
